EN ZELDZAAME VOGBLEN, 18 
en onregelmaatig gegroeid. Zyn Baft is ruuw en Schubbig; de Bladen zyn gehak- 
keld en {taan beurtlings aan den Steel: derzelver Kleur is donker groen, doch aan de 
agterfte zyde witagtig of bleek groen. Uit de hoeken, die de Bladen met den Steel 
maaken, komen lange Riften van witagtige Bloemen voort, die naar de Bloemen 
van den gewoonen Karftengen-Boom gelyken, en op dezelven volgen Kegelvor= 
mige Vrugten, van grootte als een Hazelnoot. De Schaal, die de Kern omkleedt , 
heeft de Kleur en zelfftandigheid als aan een Kärfteng, en is beflooten in een fteke= 
lige Bolfter. Vyf of zes hangen ’er gemeenlyk aan een Tros by elkander en in Sep- 
tember worden zy ryp. Deeze Nooten zyn zoet en aangenaamer dan Karftengen. 
De Indiaanen gebruiken dezelven veel, en verzamelen daar van een Voorraad, te= 
gen den Winter, 
PDA AT ere 
De Ysvogel met èèn gevorkte Staart (19). 
Deeze Plaat ftelt den Vogel in zyne Natuurlyke grootte voor, welke byna met de 
grootte van den Engelfchen Ysvogel overeenkomt. Hy gelykt ook den onzen in 
Geftalte, uitgenomen dat de Wieken iets of wat, en de Staart; de twee langfte Ve- 
deren niet mede gerekend, veel langer is. De Bek is lang, regt en zeer fpits: hy 
heeft eene zwarte Kleur, en in de bovenfte helft, aan ieder zyde, een Geutje, waar 
in de Neusgaten, taamelyk digt aan den Kop, geplaatft zyn. De hoeken van den 
Bek gaan diep in den Kop in, digt daar boven {taan de Oogen. De Kop heeft 
eene Vail bruine Kleur, die naar den Bek toe helderer, doch van agteren donkerer is. 
Onder den Bek bevindt zig een taamelyk groote witte Vlak, die in’ midden een 
Duim breed is; doch wederzyds, naar de Nek toe, fmaller wordt. Het geheele 
Lighaam is onzuiver Zwart, doch fpeelt tevens in ° blaauwe, en is aan de Borft 
helderer, op de Rug donkerer. De Wieken zyn {Choon donker glanzig groen, doch 
helderer aan de Dekvederen dan aan de Slagpennen. Onder de Dekvederen van de 
Wiek vertoont zig een enkele witte Veder. De Staart heeft twee lange Vederen, 
welke de overigen in langte wel tweemaal overtreffen. Aan de bovenkant is zy 
glanzig donkergroen, aan de onderkant donker, en eenige der korte Vederen heb- 
ben witte Punten. De Pooten en Voeten zyn zwart, en van Geftalte even als in 
onze Ysvogelen. Offchoon deeze Vogel van donkere Kleur is, heeft hy doch, in 
de Zonnefchyn, over %t geheele Lighaam een fchitterende Gloed, even als of de 
Vederen met Gouddraad doorweven waren; gelyk dit in de meefte Soorten van Ko- 
librietjes plaats heeft. In de Dekvederen der Wieken is deeze Glans aanmerkelyker 
dan in alle overige Lighaamsdeelen. En 
Deeze Ysvogel bevindt zig in de Verzameling van den Hertog van Rrcrmonp. 
Hy was tuflchen Glazen beflooten , die men digt gelymd-hadt ; weshalve ik hem niet 
bevoelen noch regt zien kon, of die twee lange Staartpennen in * midden, dan bui- 
ten aan de Staart ftonden: doch kwam my het eerfte waarfchynlyk{t voor. De Vo- 
gel, dien wy in Europa Merops [Byen-Eeter] noemen, is van den Ysvogel flegts 
daar in verfchillende, dat hy den Bek een weinig nederwaards omgekromd heeft, en 
dat de twee middelfte Vederen van zyne Staart langer dan de overigen zyn. De hier 
befchreeve Vogel heeft maar één van deeze dit onderfcheid aanduidende Kenmerken, 
Men heeft hem uit de Volkplanting van Suriname in Holland overgebragt. Ik kan niet 
vinden, dat eenig Autheur hem befchreeven of ‘er Berigt van gegeven hek (&): 
LAAT 
(19) Ifpida Surinamenfis, binis Plamis-inCaudâlon- Epwarps zyn Werk in ’*t licht gegeven heeft, voor 
ifimis, Epw. 4v. T. ro. Alcedo Dea, Linn. SyftNat, dat het Werk van den Heet Brrsson, over de Voge- 
IL, Gen, 62. Sp; 13. Nat. Hit. IV. St. Bl. 407. len, de Tiende Uitgaave van het Syftema Nature van 
(*) Men moet in aanmerking neemen, dat de Heer Linneus „of de Natuurlyke Hiftorie, het-licht zagen, 
D 2 
