EN ZÜLDZAAME VOGBLEN 3 
ke ook eenigszins in  gezigt komen, wanneer de Wieken geflooten zyn,) van 
blaauwagtige Kleur, en tevens digt bezet met zeer fyne donkerbruine of zwartagtige 
dwars-Streepjes. De Hals, de Rug, de Wieken en de Staart, zyn van boven donker- 
« bruinagtig Afchgraauw. Het agterfte deel van den Hals, de Rug, en de Dekveders 
der Wieken, zyn met duidelyk in ‘t Oog vallende zwarte dwars-Streepen getekend, 
die niet ver van elkander afftaan, zig van den eenen Vleugel tot den anderen, over 
de Rug heen, uitftrekken, en maar een weinig afgebroken zyn. De groote Slag- 
pennen vallen een weinig donkerer, dan de Dekvederen der Wieken, en fchoon de 
„Staart de Kleur van * Lighaam heeft, zyn doch derzelver buitenfte Vederen donkerer 
en byna zwart: maar het uiterfte End van deeze is, byna een Duim lang, wit. De 
Pooten en Voeten Zyn nagenoeg als in andere Duiven , doch bleeker rood dan 
gewoonlyk en hebben de Klaauwen bruin. Offchoon ik veelerley verfchillende Kleu- 
ren van deezen Vogel bygebragt heb, moet men zig doch niet verbeelden, dat twee 
van deeze Kleuren zig zodanig van elkander onderfcheiden, als een paar tegen elkan- 
der aan gezette Vlakken: maar de eene Kleur vereenigt en vermengt zig met de an- 
dere, gelykerwys een Konft- Schilder zyne zagtíte Schaduwen aanbrengt. 
_ Ik heb deeze Tekening naar den leevenden Vogel, in’ Huis van den Heer KAREL 
WAGERs te Parfons- Green, gemaakt. Dezelve was; zo my zyne Gemaalin be= 
rigtte, uit Ooftindie gekomen. 
\ 
SSS SS ESSSSIE SISISISISIKS SIS SESSIES SISSI SS Ees 
BEL A A TD XXXIL | 
De groote zwarte Specht, met een witten Bek èn roode Kuif (32). 
Deeze Vogel weegt twintig Once, en is ongèvaar zo groot, of ook wel wat 
grooter, dan eene Kraay. Zyn Bek is zo wit als Elpebeen, drie Duimen lang, en 
heeft, van zyn Wortel af tot aan de Punt, een Groef of Geutje. De Oogkring is 
geel en het agterfte deel van den Kop praalt met een groote fpit{e Kuif van Scharlaken 
roode Vederen. Aan ieder zyde van den Hals loopt, van het Oog af naar de Wieken 
toe, een Haäakvormige witte Streep. Het onderfte deel van de Rug en Wieken is 
wit, tot aan de groote Slagpennen: voor ’ overige is deeze Vogel t” eenemaal zwart. 
De Indiaanen van Kanada agten den Bek van deeze Spechten zeer hoog,en maaken 
daar van Kroonen voor hunne Helden en Vorften, doordien zy deeze Bekken, met 
opwaards gekeerde Punten, in eenen Ring vaft zetten, Alzo de Noorder Indiaanen, 
in hunne koude Landen, geene zodanige Vogelen hebben, koopen zy dezelven van de 
genen die Zuidelyk woonen, en geeven , voor éénen Bek, twee of drie Gemzen-Huiden, 
‚. Deeze Vogels leeveti voornaamelyk van Mieren , Houtwormen en andere Infekten 5 
welke zy uit rottige Boomen hakken. De Natuur, naamelyk, heeft hunnen Bek zo 
toegericht, dat zy in den tyd van één of twee Uuren een korf vol Spaanderen maa- 
ken; weshalve zy van de Spanjaarden Carpenteros, dat is Timmerluy , getyteld wor- 
den; [doch in Duitfchland geeft men ook, wegens het kloppen op de Boomen, den 
naam van Timmerman aan den gewoonen Specht.] 
De Eik met Wilgen- Bladeren (*. 
Deeze Eik groeit niet, dan in laage vogtige Landftreeken. Haare Bladen zyn lang 
en fmal, met eenen effenen Rand, eri gelyken zeer veel naar Wilgen- Bladeren. Het 
Hout is week en heeft dikke Vezelen, deugende ook tot gebruik zo goed niet, als 
het Hout der andere Soorten van Eikeboomen. By zagt Winter-Weer behouden zy 
in Karolina haare Bladen, doch in Virginie laaten zy dezelven vallen. 
PLAAT 
(32) Picus maximus Roftro albo, Carzss. Car, 1, T. (*) Quercus, an potius Ilex, Marilandica, folio lon- 
16. Picus niger Carolinenfis, Briss. 4v, IV, p. 26. Ipe- go, angufto, Salicis, Caressa. Car. I. T. 16. Quercus 
cu. Marcorav. Braf, 207, Picus imbrifoetus. Nier, _foliis lanceolatis integerrimis glabris, Gron Virg. 117; 
Nat. 223. Wir, Orn, gor. Picus principalis. Linn. 149. Quercus Phellos. Linn. Spec. Plans, Ed, IL, p. 1412, 
Syf?. Nat. XIL Gen, 59. Sp. 2. Nat, ijt, IV. St. BĲ 376. 
d, Deel, an G 3 
