26 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
EN EN ENNENNENENNENENENNENENENENEN SSID SISISIESISISIEK 
Pa LAAD > XXXL 
» 
Het Ooflindifch Kaauwtje, Minor of. Mino genaamd, groot en klein G 3). 
De gedagte naam, die aan deezen Vogel gegeven wordt, geloof ik dat in het Land, 
van waar hy tot ons gebragt is, de Indiaan{che naam zy. Hy fchynt my met de Kaauw 
wat overeen te komen. Men heeft ’er tweederley, een groote en kleine. De eerfte. 
is, ten aanzien van zyne grootte, een Kaauw of Aakfter gelyk; de kleine zal een 
Merel niet veel overtreffen: des de eene ten minfte tweemaal zo groot is als de an- 
dere. Zy hebben middelmaatig groote Koppen, taamelyk dikke ronde Lyven en 
korte Staarten. Hunne Pooten zyn van middelmaatige langte: de Bek is van boven 
naar beneden aan den Wortel taamelyk dik, doch op zyde wat plat: naar den Kop 
toe rood met eene geele Punt aan den kleinften Vogel, ‘doch aan den grooten t’ ee- 
nemaal geel: hy loopt in geen van beiden aan ’ Eind fpits, of heeft geene fcherpe 
Punt. De Vederen loopen wederzyds, tot aan de Neusgaten, over den Bek heen. 
De Oogen zyn, in de groote zo wel als in de kleine, Hazelnootenkleur, en van ag- 
teren hebben zy, aan den Kop, twee kleine Halfmaanswyze Lappen van een gec- 
le Huid, wier Punten opwaards gerigt zyn. Agter de Oogen is, aan elke zyde, 
één van deeze Punten te zien; terwyl de beide anderen zig, aan % agterfte deel van 
den Kop, met elkander verenigen. Onder de Oogen zyn andere geele Vlakken 
van eene kaale Huid, welke zig met de voorigen op eene manier, die niet ligt te 
befchryven is, vereenigen. In de Afbeelding heb ik my toegelegd om zulks naauw- 
keurig aan te toonen; alzo de Heer AriN, by het uitgeeven van deezen Vogel, 
deeze Vlakken niet wel befchreeven heeft, die niettemin, zo wel in deszelfs Figuur; 
als in de befchryving, de voornaamfte Kenmerken uitmaaken. Ik heb gelegenheid ge- 
had om verfcheide van deeze, hoewel zeer raare Vogelen, te onderzoeken. De 
Kop, de Hals, het Lyf, de Wieken en de Staart, zyn gedekt met zeer glanzige. 
zwarte Vederen, die, naar dat het Licht op dezelven valt, in * blaauwe, groene en 
Purperkleurige fpeelen. De Vedertjes, die van de kaale Lappen der Huid, aan % ag- 
terfte van den Kop, omringd worden, zyn zo fyn, dat zy gelyken naar Hazir of 
Fluweel. Hert gronddeel is aan eenigen der voorfte Slagpennen wit, weshalven zy, 
in ’ midden van de Wiek, eene witte Vlak maaken. De Pooten en Voeten zyn van 
eene geele Kleur, die in den kleinen Vogel wat naar Oranje trekt, doch in den grooten 
meer geel is. De Vingers zyn, ten aanzien van hun getal en plaatzing, gelyk in de 
Afbeelding, en hebben helder bruine Klaauwen. 
Den kleinften Vogel heb ik te Londen, in t Witte Herten Hof, in % Strand, 
by iemand die met zeldzaame Vogelen handelde, gezien: de grootfte behoorde aan 
den Heer D. George WaHARTON, Thefaurier van het Kollegie der Geneesheeren 
van Londen, die hem, voor zyne Beminde, van my liet uitfchilderen, doch my 
tevens verlof gaf, om eene Tekening daarvan voor my te maaken. Toen hy kwam 
te flerven, heb ik hem opgezet, en bevondt dus, dat het een Wyfje was geweeft. 
Of deeze twee , in grootte zo ongelyke, doch voor ’% overige naar elkander zeer ge- 
lykende Vogelen, Mannetje en W'yfje van eenerley Soort zyn, wil ik de Kenners 
laaten beoordeelen. By Wir Lougngx vind ik eene korte befchryving van een Vo- 
gel, dien ik voor denzelven houde: naamelyk de Indifche Spreeuw van BoNTrus, 
bladz. 196. T. 38. In % fluiten, zingen en klappen, overtreft hy alle anderen; aange- 
zien men hem de Woorden duidelyker , naar ’s Menfchen Tongval, dan gemeenlyk 
een 
(33) Minor five Mino. Epw. 4o. 1. T. 17. Turdus Corvus Javanenfis. Oss. Itin. xo2. Gracula religiofg, 
Mainatus. Briss. Ao. IL, p. 3os. T. 28.f. 2. Sturnus Linn. Syt. Nat. XII. Gen. 53. Sp. z. Nar. Hift, IV. 
Indicus, Bont. Jav. 67. Wir, Ornitb. 145. T. 38. St. BL 339. Pl. 34. f. 8. 
