EN ZELDZAAME VOGELEN, 27 
__een Pappegaay of andere Vogelen, kan leeren uitfpreeken. Zy komen, zo men 
zegt, van ’ Eiland Borneo, en het is waarfchynlyk dat deeze van daar, of van de na- 
__byleggende plaatfen, gekomen zy. De Schepen der Ooftindifche Kompagnie heb- 
ben ze mede gebragt. Ziede Afbeelding van den Heer Argin, in deszelfs Vogel- 
Hiftorie, het Tweede Deel, Tab. 38. 
SESSIE SISISISISIS DS SISISISISIS SISI DNSISISISISISISIË 
Panl An Aj sai XXIV: 
De zwarte Roodkoppige Specht (34). 
Hy weegt negen Oncen. Zyn Bek is hoekig , twee Duim lang en Loodkleurig. 
De Hals is kort, de Oogkring Goudkleurig, en omgeven met eene Loodkleurige 
Huid. Hert geheele bovenfte gedeelte van den Kop is verfierd met eene groote Schar- 
laken roode Kuif of Kwaft van Haair, waar onder, van het Oog naar agteren toe, 
een finalle witte Streep loopt, en onder deeze is een breedere zwarte Streep. Hen 
roode Vlak bedekt een gedeelte van de onderfte helft des Beks en van de Keel: her 
_overige van den Hals is, uitgezonderd het agterfte zwarte deel, bleek geel, en wordt 
van eene fimalle zwarte Streek verdeeld. Het bovenfte deel der buitenfte Baard van de 
Slagpennen is wit; daar boven ftaan, by den rand van de Wiek, een of twee wit- 
te Vlakken , en midden op de Rug een grootere van dergelyke Kleur. Al het overige 
van ’ bovenfte deel des Lighaams en van den Staart, is donker zwart. 
Het onderfcheid tu{lchen Mannetje en Wyfje beftaat in de roode Vlak, welke een 
gedeelte van de onderfte Snebbe bedekt. En, daar de geheele Kuif van *t Mannetje 
rood is, heeft het Wyfje het Voorhoofd bruin. Buiten de Infekten, welken deeze 
Vogels uit de rottige Boomen haalen, en díe derzelver gewoone Voedzel zyn, doen 
zy aan de Spaanfche Tarwe (Maiz) ook veel fchade: want zy hakken Gaten inde 
Knodfen, waarin de Korrels zitten, zo dat de nattigheid in dezelven indringt. 
De altyd groene Eik, met finalle Bladeren (*). 
Deeze Boom wordt gewoonlyk by de veertig Voeten hoog: zyn Hout is grofdraa- 
dig, harder en taaijer dari dat van andere Eiken, Aan zoute Moeraflen, daar zy ge- 
woonlyk groeijen, worden zy zeer groot. Hunne Stammen zyn ongelyk, en groei 
jen gemeenlyk fcheef of over zyde hangende, waarvan de lofle vogtige Grond, als 
ook de Stroom, die de Aarde wegfleept, de oirzaak is. Op hooge plaatfên groeijen 
zy regt, met eene regelmaatige pieramidaale Kroon, en behouden hunne Bladen het 
geheele Jaar door. De Eikels zyn zoeter dan alle anderen, en de Indiaanen vergade- 
ren daarvan een Voorraad, om hunne Wildbraad- Soupen daar mede dik te maaken: 
bereidende die Eikels ook op andere manieren. Zy perfen, verder, een aangenaame 
en gezonde Olie daar uit, welke weinig te kort fchiet by Amandel- Olie. 
Bene AT XXXV. 
De blaauwe Merel of eenzaame Mofcb (35). 
Ten aanzien van de grootte, de geftalte des Lighaams en de evenredigheid van 
: des- 
(34) Picus niger maximus Capite rubro. Careso. Car, (35) Merula coerulea, Paffer folitarius diëtus, Epw: 
L 'Ì. 17. Picus Virginianus pileatus. Briss, Av. IV. Zo, L T. 18. Biss. Av, IL. p. 282. Paffer folitarius 
p. 29. Picus pileatus, Linn. Syf?. Nat. XIL. Gen.5g. congeher. ALDRov. Orn. IL p. ó17. Wier. Ornitb. p. 
Sp. 3. Nar. Hift. IV. St. Bl. 377. rar. Turdus folitarius. Linn. Syfl. Nas. X. p. z70. N. 
(*) Quercus fempervirens foltis oblongis non finvatis, . 5. Turdus cyanus. Syft. Nat. XIL Gen, zo7. Sp. 24 
D. Banisteg. Caress. Car. T. 17. Quercus Phellos. Var. Nat. Hijt, V. St. Bl. 495. 
b. Linn. Spec. Plant. Ed, II. p. 1412. , G 
: 2 
