44 VERZAMELING vaN UITHEEMSCHE 
zou de moeite waardig zyn, dat onze Landsluiden, die aldaar hun verblyf hebben, 
in *t byzonder agt gaven, of dergelyke Togt der Vogelen aldaar te befpeuren, welk 
{lag van Vogelen het ware, en op welk een tyd des Jaars zy Zuidwaards, en wan- 
neer wederom Noordwaards trekken: want daar door zouden wy van het trekken der 
Vogelen, waar van wy tot heden toe zeer weinig weeten, beter onderrigting kry- 
gen. Het is niet wel te gelooven, dat de Landvogelen de wyde Zee overtrekken 
zouden, daar zy een zo korten weg kunnen vinden (*). 
NENENENENENENKEN EN E 
Pis A sAarT ee LlVe 
De graauwe lang geflaarte Lyfler (54). 
Deeze Vogel is byna zo groot, of een weinig kleiner, dan een Merel, maar wat 
tengerer. Hy heeft den Bek zwart, den Ring in t Oog bruinagtig geel; de Rug en 
Staart donkerbruin; de Borft en % Lyf lichtgraauw. De Wieken zyn bruin, uitge- 
nomen, dat het bovenfte gedeelte der Slagpennen, aan derzelver uiterften Baard, 
wit is: ook zyn eenige kleine Vedertjes, digt aan des Vogels Schouderen, wit ge- 
flreept. Het Mannetje en Wyfje zyn elkander zo gelyk, dat men die, aan de Kleur 
der Vederen, niet wel kan onderfcheiden. : 
HERNANDEZ noemt hem, met regt, den Koning onder alle zingende Vogelen. 
Van de Indiaanen wordt hy, by uitmuntendheid, Cencontlatolly of vierhonderd Fon- 
gen, getyteld, en wy hebben hem wel geen zo pragtigen, doch niettemin gevoeg- 
lyken naam gegeven, als wy hem den Spotvogel noemen; doordien hy het Geluid 
aller Vogelen, van de Honigzuigertjes of Kolibrieten af, tot aan den Arend toe, 
‘wonderbaarlyk weet naar te bootzen. Hy zingt van Maart tot in Auguftus met veel- 
voudige verandering van zyne Stem, zonder ophouden, by dag en by nagt: doch, 
om zyn Gezang regt volkomen te maaken, ontleent hy iets van het geheele Koor, 
en herhaalt het Gezang van ieder Vogel met een zo fchoonen Klank, dat zulks zo 
wel met genoegen als met verwondering aan te hooren is. . Men kan bovendien van 
hun zeggen, dat zy niet alleen zingen maar te gelyk danfen: doordien zy zig van 
de plaats, waar zy zig bevinden, allengs, met uitgefpreide Wieken, in de hoogte 
opheffen, en wederom op de zelfde plaats, met den Kop onder zig gekeerd, neder- 
vallen, draaijende vervolgens, met geduurig uitgebreide Wieken, rond, en by hun 
Gezang allerley befpottelyke beweegingen maakende. Voorts zyn het huislyke en 
gezellige Vogelen, die zig boven op de Schoorfteenen en Boomen, ook op bewoon- 
de Plaatfen, gewoon zyn neer te zetten, alwaar zy de Inwooners, het grootfte deel 
van den Zomer door, met hun lieflyk Gezang verluftigen. Zy voeden zig met de 
Vrugten van de Haagdoorn, met Befiën en Infekten. ’ Winters, als zy niet veel 
Voedzel vinden, vreeten zy ook de Kornoeljie-Kerfen. 
Virgie 
(*) Byvoegzel van den Franfchen Overzetter. Ik kan 
middelerwyl verzekeren, dat ik in den Jaare 1707, by 
myn verblyf in Spanje, in *t Koningryk Valentia, aan 
den Oever der Zee, niet ver van Caftello della Plana Á 
in Oktober, groote fchaaren van Vogelen gezien heb, 
die regtftreeks uit Afrika kwamen. Eenigen daar van 
doodende bevondt men dat het Lyfters waren, doch 
zo mager en droog zynde, dat ’er niets goeds aan was. 
De Landlieden verzekerden my, dat-die Vogelen al- 
toos, omtrent dien tyd des Jaars, fchoolswys by hun 
aankwamen, doch grootendeels nog verder trokken. 
In Switzerland worden zy van de Jeneverbeflen vet 
en zyn den geheelen Winter door een fmaakelyk eten, 
(54) Turdus minor ceruleo-albus immaculatus, CA 
TESB. Car. I. T. 27. SLoan. Jam. IL p. 306. T. 256, 
f. 3. Turdus Americanus minor Sonans. Ray. 4v. 64. 
N. 5. Turdus mimus major. Le Mocqueur. Beiss. 4v. 
IL p. 266, Turdus polyglottus. Linn. Syl. Nat, XI 
Gen. 107. Sp. zo, Spotvogel. Nai. Hij. V. STUK. 
bladz. 488. 
