74 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
ben. De Hals en Borft zyn vuil rood; het Lyf is‚wit. Deeze Vogel vliegt zeer ge- 
zwind , doordien hy zeer lange Wieken heeft : weshalve hem ook de Havik gemeen- 
Iyk te vergeefsch vervolgt. Het zyn onfchadelyke Vogeltjes, enkel van. Infekten 
leevende, die veel naar ons Roodborftje gelyken. Zy maaken hunne Neften in holle 
Boomen. Men vindtze in-de meefte deelen van Noord- Amerika: want ik hebze in 
Karolina, Virginie, Maryland en op de Bermudifche Eilanden, gezien. 
Kleine ongedoornde WW inde, met roode Beffen (*). 
Deeze Plant kruipt menigmaal langs den Grond, en heeft Bladen naar die der Hol- 
wortel- Plant gelykende. Zy ftaan beurtlings aan de dunne Ranken, aan welken lan- _ 
ge Trosjes van kleine, roode, Eyvormige maar puntige Beflen hangen, waar van 
ieder een zeer harden ronden Zaadkorrel bevat. 
SSSISSSSSISISISISISISISIS: SSS SISISSS SISISISISSSISISt 
R EeiA Ar ReekEV 
Waterboen met gefpoorde Wieken (95). 
Deeze Vogel behoort tot het Geflagt der Waterhoentjes. WiLLouaHsy heeft 
eenen byna dergelyken in Geftalte „doch van andere Kleuren; befchreeven. De Af 
beeldig; ftelt hem inde Natuurlyke grootte voor. De Sneb is byna anderhalf Duim 
lang, geel van Kleur, en de Neusgaten ftaan in dezelve , wederzyds, byna in °t mids 
den. Aan het Grondftùk van de boven- Kaak heeft hy. een kaale Huid, gelyk andere 
Waterhoentjes, doch welke daar in onderfcheiden is, dat zy als een flappe Lap ne- 
derhangt. Van boven zyn in dezelve drie Infnydingen; van onderen is zy met den. 
Kop vereenigd en geclagtig van Kleur „ doch ik geloove dat zy, toen de Vogel nog 
leefde, rood is geweeft; inzonderheid dewyl dit Lighaamsdeel in de Vogelen , wel- 
ken MARKGRAAF in Brafil gezien hadt , aldus befchreeven wordt. De Kroon op den 
Kop is bruin, met eenige donkere Vederen daar onder gemengd. Van de hoeken des 
Beks loopt, wederzyds, door de Oogen heen „ naar het agterfte van den Hals een zwar= 
te Streep, en boven de Oogen zyn witte Streepen. Het onderfte van den Kop, Hals, 
Borft, Buik en de Schenkels zyn, benevens de onderfte Dekvederen van de Staart, 
wit, maar de zyden van den Buik en de Schenkels zyn met ettelyke roode Vlakken 
gefprenkeld. Het agterfte deel van den Hals is zwart, doch wordt, naar het begin 
van de Rug toe, allengs bruin: het agterfte van de Rug, daarentegen, de Stuit en 
de bovenfte Vlakte van de Staart, zyn purperkleurig; doch zo dat zy tevens naar ° 
Roozeroode trekken. De Vederen rondom de Schouders of by het Gewricht der 
Wieken, zyn helder bruin; maar de Slagpennen {choon groen en zwart gevlakt, uit- 
gezonderd eenige weinigen van de kleinere naaft aan de Rug, die een bruine Kleur 
hebben. De eerfte Dekveders boven de Slagpennen zyn zwart; hier boven ftaat een 
ry van bruine Vederen, terwyl de overigen Roozerood of Purperkleurig zyn. De 
binnenfte Dekveders van de Wieken zyn roodagtig bruin; doch het byzonderfte aan 
deezen Vogel is, dat hy voor aan het Gewricht der Wieken een paar fterke, dik- 
ke, korte, geele Spooren heeft , welke inwaards, met de Punten naar elkander toe 
gekeerd ftaan. De Pooten zyn zeer lang, en tot boven de Knie met geene Vederen 
bezet; de middelfte Vinger is zo lang als het Schenkelbeen; die op zyde ftaan zyn 
wat korter: de agterfte Vinger is zeer lang, en heeft eene geheel regte, naar een 
Naald gelykende, Klaauw „die langer dan de Vinger is, en met denzelven’ niet kor- 
ter dan de middelfte Vinger van den Voorvoer. Deeze agterfte Vinger heeft maar 
één Gewricht, de binnenfte twee, de middelfte drie en de buitenfte vier. Ik heb op 
de Gewrichten der Vingeren in deezen Vogel zo naauwkeurig agt gegeven, dewyl ik 
5 in 
(*) Smilax non fpinofa humilis, folio Ariftolochi Vv jabili 
at à lis, e, «Pp. 129. Parra variabilis. Linn. Syf?. Nat. XII, Gens 
accis rubris. CarrsB. Car. I. T. 47 92. Sp. 4. Fulica Spinofa. Linn. Syf?, Nat. X. Gen. 
(os) Gallinula Brafilienfis Jacana dieta, Alis Cor : 
À E) e 82. Sp. 4. Sch vat. i V 
nubus donatis, Eow, 4v. IL, 'T. 48. Jacana, Briss. dv. _bladz, 70: glee Ue 
