xc ro 
DIADELPHIA DECANDRIA. d 463 — 
Botan. magaz. 675.  Perfoon enchirid, 2. p. 203. Wild, 
enum. hort. berol. p. 758. dep 
O. verficolor. Linn. fyfl. ed. Gmel. 2. vol 2. p. 
IIOg. : , 
Radix et hujus ex fibris compluribus ad exorlum atte- 
nua!is carnofis componitur, quae !amen multo longiores et 
inus craffae funt, quam in affini O. albo. Stipulae non fem- 
per bafi dentatae. Stylus apicem veríus leuiter incraffatus, 
Varietas 8 campis Nouse HRoífiae et Tanai finitimis familias 
xis eft. | 
O. anguítifolius Linnaei eft planta mihi dnbia, defectu 
cirrhorum ab omnibus noflris diftincta. Verum cita!a fab hoc 
icon. Florae fibiricae 4. t. 5 foliorum  coftem in brenem cir- 
rhum definentem exhibet.  F/ores O. anguíüfolii lutei fecun- 
dum .Linnaeum, purpurei fecundum Gneinum, albidi in fic- 
cis fed rubicundi in udis fecundum  Paliafium it4 3. p. 507. . 
1388. OROBUS pallescens. 
Synonymon adde:  O, orientalis foliis fere radiatis, flo- 
re magno candido. Tournef. cor. p. 26. 
. "Huic omniom proximus eft O. filiformis (O. eanescens 
Linn.) Galliae auftralis. incola. Differt folummodo pedunculo 
in quovis caule tantum unico hunc exfnperante, calycis den- 
tibus latioribus breuioribusque et colore corollae. À binis fub. 
fequentibus, quibuscum corollá coerulescente conuenit, praeter 
calycem obtufum, foliorum coftà minus abbreuialà eiiam di- 
fcrepat. 
1589. OROBUS digitatus. 
Definiatur: O. foliis bijugis lanceolato-fubulatis: foliolis 
aepproximatis, ftipulis femifagittatis, caule fiunplici, calyce pe- 
talorum ungues aequante, 
