van een binoculairen mikroskoop met sterke vergrooting, bv. van 

 Wat s on, een onmisbaar vereischte. i) Mijn vroegere leermeester, de 

 eerw. heer H. B o 1 s i u s, S. J. had de goedheid mij dezen mikroskoop, 

 zoolang ik hem noodig had, af te staan. Hiervoor, alsook voor 

 het groote aantal doorsneden, dat hij voor mij vervaardigde, wijl 

 mij de tijd ontbrak, spreek ik hier mijn oprechten dank openlijk uit. 

 Tengevolge van de verschillende bewerkingen, welke de larven 

 ondergaan hebben, laten de spieren zeer gemakkelijk los, zoodat 

 het bij eenige oefening tamelijk weinig moeite kost, bv. bij het 

 hyobranchiaalskelet der Urodela, ook van kleine larven, den musculus 

 abdomino-hyoideus weg te praepareeren, „welcher sich (volgens 

 Stöh r) selbst durch die sorgfaltigste Praparation nicht gut entfernen 

 lasst", zoodat vroegere onderzoekers met de spieren tevens den 

 teeren copulasteel verwijderden, zonder zelfs zijn bestaan te ver- 

 moeden. Voor het praepareeren gebruikt men uiterst fijne pincetten 

 en naalden, welke men zoo slijpt, dat ze als mesje kunnen dienen. 

 Deze methode komt dus overeen met de door Parker gebruikte 

 en is in de laatste jaren opnieuw door Ridewood aangewend en 

 hooggeprezen. Hunne methode — met behulp van een praepareer- 

 mikroskoop de verschillende deelen onder alcohol praepareeren ; 

 Ridewood doet dit zelfs zonder te kleuren — kan echter niet 

 als een vooruitgang beschouwd worden, en ik wensch ze ook 

 geenszins in eere hersteld. Volgens mijn oordeel bleven onder- 

 zoekingen, op dergelijke wijze verricht, beter ongedaan. De ver- 

 warring, die zij stichten, is grooter dan het nut. Juiste waarnemingen 

 van vroegere onderzoekers worden door hen verworpen, terwijl 

 die van hen zelf geen vertrouwen verdienen en hun onderzoek 

 geheel herhaald moet worden, waarvoor dan het soms zeer zeld- 

 zame materiaal ontbreekt. Niettegenstaande „Ridewood's Unter- 

 suchungen von musterhafter Sorgfalt und Gewissenhaftigkeit sind" 

 (Gaupp, 1904, bl. 978), blijft men toch telkens aan zijn opgaven 

 twijfelen, om de primitieve methode. De kritiek van Ridewood 

 op de methode van Gaupp is dan ook volkomen onbegrijpelijk. 

 Waar Ridewood beweert, „that at the critical periods when 

 the cartilages are forming or are becoming absorbed, their outline 

 is extremely difficult to make out in sections" (1896, bl. 93), 

 daar is mij gebleken, dat de waarnemingen van Gaupp, behoudens 



i) Het stereoskopisch oculair van Zeiss kan dezelfde diensten bewijzen. 



