lO 



om de cellen heeft afgezet, kan men ze bij gunstige ligging aan 

 haar vorm reeds herkennen, bv. bij het solum interorbitale i). 



Ook bij de Amphibia leert het methyleenblauw zich dus kennen als 

 een betrouwbaar reactief op kraakbeen. Als mededinger voegt zich 

 thans hierbij victoriablauw 4 R. Toen ik nl, mijn onderzoek bijna vol- 

 tooid had, was professor van Wijhe er in geslaagd (September 1908) 

 met eene 0.002 °/o oplossing van victoriablauw 4 R. in alcohol van 

 64 °/o het kraakbeen bij eenige Vertebrata in één nacht zeer intensief 

 te kleuren. Mijne Amphibia boden hieraan even hardnekkig weerstand 

 als aan de vroegere methyleenblauwoplossing ; na 3 dagen waren 

 ze nog even wit als te voren. Maar in een 3 °/o en 4 °/o oplossing 

 was na een dag of vijf de kleuring schitterend ; spieren enz. helder 

 wit, kraakbeen intens hemelsblauw. Bij zeer kleine larven beant- 

 woordde het resultaat niet aan de verwachting; na ruim 14 dagen 

 in een 4 °/o oplossing geweest te zijn, was er nog zoo goed als 

 geen kleuring waar te nemen, noch bij gebleekte, noch bij onge- 

 bleekte larven. Het uittrekken met zoutzuren alcohol geschiedt 

 evenals vroeger ; toch moet men hier, voor zoover ik van onder- 

 vinding spreken kan, veel voorzichtiger zijn, wijl het victoriablauw 

 spoediger loslaat dan methyleenblauw ; zoo was bv. het hyobranchiaal- 

 skelet van een groote Rana-la.rve, na een paar dagen in een dunne 

 oplossing van damarhars in xylol gelegen te hebben, tamelijk 

 ontkleurd en merkwaardigerwijze was de kleurstof in de spieren 

 getrokken. In vastgeworden damarhars blijft de kleur even goed 

 bewaard als methyleenblauw ; de praeparaten zijn nu twee jaar oud 

 en vertoonen niet het geringste spoor van verbleeking. Dat er uit- 

 stekende uitkomsten mede te verkrijgen zijn, blijkt wel hieruit, dat bij 

 A/yU's-\a.rven, welke, gefixeerd in sublimaat, 20 jaren oud waren en 

 zich niet lieten bleeken, het kraakbeen toch nog sterk genoeg gekleurd 

 werd in 3 a 4 dagen. De spieren bleven hier evenals bij Raiia- 

 larven, in formol van 4 °/o gefixeerd, groenachtig, wat boven ook 

 geconstateerd werd voor het methyleenblauw. 



Later heb ik met hetzelfde succes een 2 °/o oplossing aange- 

 wend, en uitgetrokken met sterken alcohol om de ontkleuring te 



1) Men zou hier met recht van „Vorknorpel" kunnen spreken; toch 

 wil ik om de vaagheid van dezen term, aan de reeds bestaande geen nieuwe 

 bepahng toevoegen, te meer, wijl de cellen in genoemden toestand toch slechts 

 zeer zelden zichtbaar zijn. 



