i6 



althans met methyleenblauw ; ik had geen larven meer om de 

 victoriablauwkleuring toe te passen. Een grooter bezwaar bestaat 

 hierin, dat, ondanks het gebruik van den dialysator,de schrompeling 

 zeer sterk is geweest, vooral van hersenen en oorkapsel. Daardoor 

 is het geheel minder duidelijk en fraai. 



Slechts een 1 5 stuks larven waren voor het onderzoek aanwezig. 

 De jongste — 9 mM. — had evenals die van Molge cristata juist 

 het ei verlaten ^), doch was veel verder ontwikkeld. De trabekels 

 waren reeds vóór de chorda tot een ongepaarde trabekelplaat ver- 

 eenigd, die aan weerszijden van de chorda caudaal scherp uitloopt ; 

 de chorda zelf was over een kleinen afstand dorsaal verdrongen. De 

 crista, veel hooger dan bij Molge, is reeds met den processus ascendens 

 versmolten, doch slechts zwak. Van den processus antorbitalis is 

 nog niets te bespeuren en ook ontbreekt het verschil in breedte 

 tusschen het vóór en achter dezen gelegen gedeelte der trabekels ; 

 wel bestaat de buiging naar mediaal en beneden, maar ook minder 

 sterk dan bij Molge. Een duidelijke processus antorbitalis vind ik 

 eerst bij een larve van 32 mM., lateraal sterker gekleurd dan de 

 verbinding met de trabekel. Bij jongere larven van 14 mM. bv., 

 is er wel iets van te zien, maar niet zoo, dat ik met zekerheid 

 durf te beweren hier met kraakbeen te doen te hebben. Het planum 

 internasale lijkt mij reeds voltooid bij een larve van 11,5 mM. ; 

 zeer zeker is het dit bij een larve van 14 mM. Het planum infra- 

 nasale is reeds kraakbeenig bij een larve van 10 mM. 



Necturus maculatus. Van Necturiis werden maar een 14-tal 

 praeparaten vervaardigd, doch deze voldoen dan ook in alle opzichten : 



i) Wat deze opgaven betreft, alsmede de wijze van fixatie, moet ik natuurlijk 

 vertrouwen op den Amerikaanschen leverancier. Ik voeg dit hierbij, omdat 

 men nogal bezwaar schijnt te hebben tegen de fixatie met sublimaat-formol. 

 Bij Siredon is ze hoogst waarschijnlijk toegepast, wijl hier de kleuring slaagt, 

 al is het niet op de gewone wijze. Bij een partij larven van Necturus macu- 

 latus was dit zeker niet gebeurd, ondanks de uitdrukkelijke opdracht van 

 professor van W ij h e. Het gevolg was dan ook, dat geen enkele dezer larven, 

 zelfs na een verblijf van 4 maanden in methyleenblauw A, voldoende gekleurd 

 was. Vermoedelijk heeft men sublimaat-azijnzuur aangewend. Het azijnzuur nu 

 maakt het kraakbeen volkomen ongeschikt voor de kleuring met methyleen- 

 blauw. Zoo kon ik ondanks het groote aantal larven, vooral van jonge 

 stadiën — 19 mM. en kleiner — er slechts eenige onderzoeken, bij welke de 

 kleuring uitstekend gelukte. Deze waren van denzelfden handelaar afkomstig 

 als Siredon. 



