20 



die van Stöhr verschilden. Een paar oudere stadiën van Molge 

 vulgaris en Siredojt werden door Gaupp onderzocht (1905). 



Wijl Stöhr niet alleen spreekt over den kraakbeenigen toestand 

 (Knorpel), maar ook over den voorafgaanden niet-kraakbeenigen 

 (Vorknorpel), is het dikwijls zeer lastig uit te maken, of hij den 

 eersten dan wel den laatsten bedoelt. Gaupp vat het resultaat 

 over het begin aldus samen : „Die Balkenanlage differenziert sich von 

 vorn nach hinten und verknorpelt rasch {Triton crist. von 9,5 m.m. 

 Lange). Kurz nach ihr erscheint jederseits die Balkenplatte als paarige 

 zu Seiten der Chordaspitze gelegene Anlage von der Form eines 

 rechtwinkligen Dreiecks (rechter Winkel vorn neben der Chorda) die 

 in ihrer histologischen Dififerenzierung sich in einigen Punkten von 

 dem Balken selbst unterscheidet und mit diesem auch zunachst nicht 

 zusammenhangt. Auch die Balkenplatte verknorpelt rasch und v e r- 

 schmilzt* mit dem Balken" (1905, bl. 689). 



Hieruit zou men dus opmaken, dat in de „Balkenplatte" een 

 onafhankelijke kraanbeenkern ontstaat. Toch is dit geenszins het 

 geval, ook niet volgens de waarnemingen van Stöhr. In zijn eerste 

 verhandeling (1879) spreekt hij zelfs niet duidelijk over een ge- 

 scheiden aanleg van de niet-kraakbeenige trabekel en trabekel- 

 plaat. Eerder zou men bij een nauwkeurige vergelijking der plaatsen, 

 waar hij over deze twee deelen handelt, tot het tegendeel besluiten, 

 maar dat de „Anlage" zelfstandig is, verklaart hij uitdrukkelijk 

 in zijn onderzoek over de Teleostei : „Es mag auf einen von mir 

 früher gemachten Befund verwiesen werden, dessen Bedeutung 

 ich damals nicht erkannt, und den ich desshalb nicht genügend 

 hervorgehoben hatte. Es stehen namlich auch bei Urodelen-larven, 

 die Balkenanlagen nicht in Verbindung mit den Anlagen der 

 Balkenplatte" (1882, bl. 21). Van een versmelting van kraakbeen 

 wordt nergens, ook maar met een enkel woord, gewag gemaakt. 

 Ook Noordenbos en Sonies nemen de zelfstandigheid der 

 trabekelplaat bij de Urodela aan, doch vermoedelijk steunend op de 

 meening van Gaupp, of enkel lettend op de „Anlage", waarmede 

 Stöhr echter geen kraakbeenigen, doch een prochondralen aanleg 

 bedoelt. Veilig mogen we besluiten, dat Stöhr, evenmin als ik, 

 een zelfstandige kraakbeenige trabekelplaat heeft waargenomen. 

 Was deze in werkelijkheid zelfstandig, dan zou in mijn jongste 

 stadiën van Molge cristata en vulgaris, toch zeker wel een verschil 

 tusschen de aangrenzende cellen en die op de verbindingsplaats 



