21 



zichtbaar zijn. Wijl in deze stadiën de kraakbeenige crista pas 

 aangelegd wordt en de trabekelplaat nog geen rechthoek vormt, 

 zijn ze zeker jonger dan het gemodelleerde stadium van S t ö h r. 

 Ook Win si OW spreekt hierover niet bij Amblystoina. 



Dat de trabekelplaten, gepaard aangelegd, met elkaar versmelten 

 en wel op zeer verschillende wijzen en tijden, is door Stöhr zeer 

 juist waargenomen : „Die mediane Verschmelzung erfolgt zu sehr 

 verschiedenen Zeiten bei ein und derselben Art" (1879, bl. 19), en na 

 de beschrijving van verschillende wijzen van versmelting bij Molge 

 en Siredon : „So habe ich es in den meisten Fallen gefunden ; doch 

 gibt es auch vielfache Ausnahmen, so dass an eine gewisse Varia- 

 bilitat in dieser Hinsicht gedacht werden könnte" {bl. 20). Zoo 

 laat echter als ik het gevonden heb, schijnt het bij zijn larven 

 niet te zijn voorgekomen. Vooral bij Siredon vindt hij een vroege 

 versmelting, zelfs „schon vor der knorpligen Differenzierung", het- 

 geen zeer goed aan mijn jongste larven beantwoordt. 



Dat de chorda zich verder rostraalwaarts uitstrekt dan de trabekel- 

 plaat, vind ik nergens vermeld. Wel is dit eenigszins het geval in de 

 figuren van Parker en Huxley over Siredon, doch op de onbe- 

 trouwbaarheid daarvan werd reeds door Stöhr in zijn eerste ver- 

 handeling gewezen. Tot nu toe werd dit dan ook als een bijzonderheid 

 beschouwd van Nectiirns en Rana tegenover Molge \ zoo schrijft 

 Miss Platt: „In Triton according to Stöhr, the trabecular plates 

 meet at each side the point of the chorda, which they soon surround 

 anteriorly, occupying thus that area of the basicranial plate, which 

 in Necturtis does not chondrify. In the Anura, although the trabe- 

 cular plates ultimately surround the point of the chorda, at first 

 the chorda extends forwards completely free beyond the region, 

 in which its sides are enclosed by the trabecular plates, as is 

 permanently the case in Necturus" (1897, bl. 52). In dit opzicht 

 verschillen Rana en Molge echter niet het minste. De doorsnede 

 van Stöhr (1881, Tafel II, fig. 13) kan dus even goed dienen 

 voor Molge als voor Rana, zooals een vergelijking met mijn figuur i 

 of 2 duidelijk doet uitkomen. En ook van Molge kan men zeggen : 

 „Auffallenderweise sind es nicht die Seitenteile der Chordaspitze, 

 sondern weiter nach hinten gelegene Partien, an welche sich beide 

 Spangen anlegen ; das vorderste Chordaende bleibt völlig frei und 

 bohrt sich förmlich in den vor ihm liegenden Hirnteil ein" 

 (1881, bl. 85). 



