22 



Daar bij Necturus geen trabekelplaat voorkomt, is er ook geen 

 overeenkomst te verwachten. Toch is dit slechts secundair, zooals 

 Miss Platt terecht opmerkt. „This condition in iVi^^/z^rwi-, ho wever, 

 is evidently secondary, as evinced bij the disappearance of the 

 antero-median part of the basicranial plate." Beschouwt men echter 

 de punt van de chorda ten opzichte van de omringende deelen, 

 bv. van het palatoquadratum of oor, dan reikt ze bij alle even 

 ver rostraalwaarts en tot aan de hypophyse. 



Een ander punt van overeenkomst tusschen Molge en Necturus 

 in deze streek, is het kraakbeen in de punt der chorda. Doch gelijk 

 het ontbreken van kraakbeen op deze hoogte van de basaalplaat 

 een secundair verschijnsel is, dat bij Molge zich eerst vertoont in 

 een veel later stadium, zoo is zijn optreden in de chordapunt een 

 vervroeging van hetgeen we bij oudere iJ/<?^^-larven vinden. 



Verwonderlijk mag het voorzeker heeten, dat noch Miss Platt, 

 noch Winslow deze kraakbeenige chordapunt, welker cellen in 

 duidelijkheid voor die van geen enkel kraakbeenelement onderdoen, 

 nergens gezien hebben, zelfs niet bij larven van 45 en 46 mM., bij 

 welke, volgens Miss Platt: „the anterior part of the chorda still 

 persists" (1897, bl. 65). 



De zelfstandigheid der crista is enkel bij Necturus door Miss 

 Platt waargenomen en beschreven: „The cartilage of the dorsal 

 bar, however, (crista trabeculae) is not at first connected with the 

 trabecular cartilage, but fuses posteriorly with the ascending process 

 of the quadrate cartilage before becoming connected with thetrabecula 

 by means of the cross bars that bound the openings for the optie 

 and oculomotor nerves" (1897, bl. 56). Voor Necturus heb ik hier 

 niets bij te voegen, dan dat de verbinding met de trabekel hoofd- 

 zakelijk plaats heeft van de crista uit ; deze heeft hier niet zooals 

 bij Molge den vorm van een plaatje, maar is evenals de trabekel zelf, 

 ongeveer rolrond. Uit de beschrijving van S t ö h r volgt zonneklaar, 

 dat hij noch de zelfstandigheid der crista, noch zelfs een verschil 

 tusschen haar en de trabekel heeft gezien. „Die Balken erscheinen an 

 Frontalschnitten von vorn nach hinten betrachtet zuerst rund, weiter 

 nach hinten erheben sie sich zur Bildung der seitlichen Schadelwand 

 (Crista trabeculae), welche zuerst eine Öfifnung zum Durchtritt des 



Opticus erkennen lasst. Etwas hinter dem Opticus-loch, findet 



sich noch eine zweite Offnung Dicht hinter der Begrenzung 



dieser zweiten Offnung fallt die Schadelwand steil ab und geht 



