24 



rostralen Teil der Basalplatte darstellt, aber .... zwischen den 

 Trabekelhinterenden und der Cartilago acrochordalis entsteht bei 

 den Vögeln noch eine neue selbstandige Knorpelanlage, namlich 

 die Cartilago polaris" (1907, bl. 405). Neemt men dus aan, dat ook 

 de cartilago polaris in de trabekelplaat opgenomen is, dan vervangt 

 deze èn cartilago polaris èn cartilago acrochordalis der Vogels, 



Bij de Zoogdieren vindt S o n i e s geen homologon van de cartilago 

 acrochordalis (bl. 406). Toch zouden hiervoor de twee caudale 

 insulae polares van Noordenbos kunnen dienen, waarmee dan 

 tegelijk de moeielijkheid van Sonies ten opzichte van de fenestra 

 basi-cranialis posterior zou verdwijnen. Hij noemt de lamina polaris: 

 „Ein zur praechordalen Region gehöriges .... Gebilde" (bl. 406). 

 Toch is het mij niet duidelijk, of de caudale helft niet gerekend 

 kan worden als bij de chordapunt te behooren. Immers, de ver- 

 houding der chorda tot de lamina polaris besprekend, zegt Noor- 

 denbos: „Over deze opening (d. i. de fenestra basicranialis posterior, 

 welke vooraan begrensd wordt door den caudalen rand der lamina 

 polaris) heen, loopt de chorda dorsalis. Waar de chorda precies 

 eindigt, kan ik niet nauwkeurig aangeven ; verder dan den voor- 

 rand der opening kan ik haar in dit stadium niet vervolgen. Stellig 

 is het rostraaleinde der chorda in dezen trap van ontwikkeling 

 reeds gereduceerd, daar ik bij veel jongere embryo's .... deze 

 streng tot aan de hypophysis kon vervolgen" (1904, bl. ^^). Hierbij 

 houde men in het oog, dat bij de Zoogdieren en vooral bij Talpa 

 de „Kopfbeuge" veel geringer is dan bij de Vogels en hierin 

 dus een reden voor de afwijking kan gelegen zijn. Noordenbos 

 zelf beschouwt het caudale stuk der lamina polaris als gelijkwaardig 

 met de trabekelplaat: „De Balkenplatte zal homoloog moeten zijn 

 met dat deel der poolplaat, dat caudaal van den hypophysis-steel 

 hgt" (1904, bl. 39), Met de „Balkenplatte" is ook homoloog de 

 cartilago acrochordalis, derhalve, volgens het bekende beginsel : 

 Quae sunt eadem uni tertio, sunt eadem inter se" is de cartilago 

 acrochordalis homoloog met de caudale insulae polares. In het ver- 

 onderstelde geval zou dus de poolplaat der Zoogdieren homoloog 

 zijn met de cartilago polaris en acrochordalis der Vogels, en de 

 reden der afwijking zouden we moeten zoeken in de veel geringere 

 „Kopfbeuge", vooral bij Talpa. 



Moeten we eindelijk ook nog een homologon aangeven voor de 

 lamina antotica, dan kan dit wel geen ander zijn dan het opstijgend 



