33 



zich even ver uit als de basaalplaat bij Molge en Rana, is er dus 

 homoloog mee, de tweede niet (1897, bl. 51). Des te onverklaar- 

 baarder klinkt het als we lezen : „In the development of the basal- 

 plate, Necturus occupies, in some respects, an intermediate position 

 between the Urodela described by S t ö h r ( Triton and Siredon) 

 and the Anura. As in Triton cartilage first appears in the trabeculae, 

 then in the occipital region, extending from these „Anlagen" through 

 the intervening space. Unlike Triton, however, in Necturus these 

 cartilaginous elements are not at first distinctly separate, but as 

 in the Anura the primitive „Anlagen" pas into one another, so that 

 there is actually but one pair of plates, separated by the chorda" 

 (bl. 54). Indien de basaalplaat van Necturus niet gelijk is aan die 

 van Molge en Rana, zooals Miss Platt zelf uitdrukkelijk aangeeft, 

 is het toch niet mogelijk, om uit een schijnbare overeenkomst en 

 afwijking te besluiten tot een „intermediate position". 

 Trouwens uit mijn waarnemingen blijkt volstrekt niet, dat het kraak- 

 been in den occipitaalboog eerder ontstaat, dan in het onmiddellijk 

 er voor gelegen gedeelte. Wil men een vergelijking maken tusschen 

 de basaalplaat van Necturus en Molge, dan moet men van deze 

 laatste het stadium kiezen, waarin het kraakbeen in de basaalplaat 

 volkomen geresorbeerd is en enkel nog de crista retrosellaris bestaat. 

 Denkt men zich ook deze weg, terwijl men de kraakbeenige chorda- 

 punt behoudt, dan heeft men een beeld, dat in geen enkel opzicht 

 van Necturus verschilt. Het punt, waar bij Necturus het kraakbeen 

 tegen de chorda ligt, beantwoordt aan de commissura hypochordalis 

 bij Molge. Of er bij Necturus in oudere stadiën dan de mijne, ook 

 een commissura hypochordalis gevormd wordt, vind ik noch bij 

 Miss Platt, noch bij Winslow vermeld; dit zou natuurlijk de 

 gelijkenis des te meer verhoogen. Wil men daarentegen een ver- 

 gelijking tusschen de basaalplaat van Necturus en die van jonge 

 stadiën, dan komen niet Molge of Siredon, maar andere Amphibia 

 daarvoor in aanmerking en wel op de eerste plaats Desmognathus 

 fuscus, bij welke, volgens Winslow: „the parachordals are 

 represented by three narrow bands of cartilage ; one extending 

 between the posterior ends of the otic capsules, and having the 

 notochord partly imbedded in it, and two other bands, which 

 connect the apex of the notochord with the posterior ends of the 

 trabeculae" {1898, bl. 159). Hier blijft derhsilve, evenals hij Am/>/numa, 

 van den beginne af een groote opening tusschen den bodem der 



3 



