36 



de kraakbeenige verbinding in het midden wel aanwezig, doch zóó 

 zwak blauw gekleurd, dat het vermoeden voor de hand ligt, dat 

 dit kraakbeen het laatst ontstaan is. Immers wijl de kleuring van 

 dit praeparaat niets te wenschen overlaat, is er moeilijk een andere 

 reden te vinden voor deze zwakke kleuring in het midden. Bij de 

 larve van 14 mM. had ik de hersenen verwijderd, zoodat zij om 

 deze reden voor de ontwikkeling van het tectum niet dienen 

 kan. Deze gevallen, al zijn ze niet overtuigend, schijnen toch wel 

 tegen een zelfstandigen aanleg van het tectum te spreken. Als 

 zeker meen ik evenwel uit deze waarnemingen te mogen afleiden, 

 dat het tectum niet behoort bij de oorkapsel zelf, maar bij den 

 occipitaalboog. Hiervoor pleit ook de vorm, wanneer het eenmaal vol- 

 tooid is. We zien dan, dat de occipitaalboog aan den postero-medialen 

 kant van de oorkapsel een crista occipitalis lateralis vormt — aldus 

 bij Rana genoemd door Gaupp (1893, bl. 34) — en rechtstreeks 

 overgaat in het tectum, zoodat het geheel volkomen lijkt op een 

 echten wervelboog ; met dit verschil nochtans, dat bij den occipitaal- 

 boog de mediale verbinding rostraal-, bij den wervelboog caudaal- 

 waarts gericht is. Bij larven van 20 mM. — zooals op doorsneden, 

 doch ook in toto-praeparaten duidelijk te zien is — vormt het 

 midden een sterk verdikten scherpen rug, hetgeen ook het geval 

 is bij de wervelbogen, bij welke aldus doornuitsteeksels tot stand 

 komen. Wanneer de verbeening optreedt, begint bij de oorkapsel 

 het kraakbeen het eerst te verdwijnen aan den canalis semicircularis 

 posterior ; het tectum, de crista en de occipitaalbogen zelf zijn dan 

 nog kraakbeenig, zoodat de gelijkenis met een echten wervelboog 

 werkelijk treffend is. Hoewel aan dit laatste allerminst bewijskracht 

 toekennend, mogen we toch, alles saamgenomen, besluiten, dat het 

 tectum posterius van Molge eerder de naam : tectum interoccipitale 

 dan tectum synoticum toekomt. 



Si red on. Over de ontwikkeling van de oorkapsel bij Siredon 

 kan ik niets zekers zeggen, daar het aantal onderzochte stadiën 

 daarvoor te gering en het materiaal te ongunstig was. 



Het tectum maakt ook bij Siredon — larven van 32 en 50 mM. — 

 den indruk eerder te behooren bij den occipitaalboog dan bij de 

 oorkapsel. Het is in het midden zwakker gekleurd dan lateraal, 

 hetgeen niet getuigt voor een zelfstandig ontstaan, tenzij de zwakkere 

 kleur als een gevolg zou moeten beschouwd worden van de ge- 

 ringere dikte in het midden; bij Molge is evenwel de dikte juist 



