38 



zijn overzicht van het schedelprobleem, voor: „Die indifferente 

 Bezeichnung: Tectum posterius, weil sie bezüglich der Zugehörigkeit 

 des Daches zu einer bestimmten Region nichts aussagt" (1906, 

 bl. 40). Hij toch houdt het niet voor onmogelijk, dat het tectum 

 bij de eene dierklasse gerekend moet worden tot de oorkapsel, bij 

 de andere tot den occipitaalboog. „Speciell wenn man annimmt, 

 dass der Amniotenschadel hinten einen Zuwachs gegenüber dem 

 Amphibienschadel erfahren hat, ist es gut denkbar, dass dabei 

 auch dorsale Teile neu hinzugekommen sind, und so das Tectum 

 vergrössert haben. Auch dies bedarf also neuer Untersuchung." 

 Om verschillende redenen geef ik de voorkeur aan de benaming 

 van Gaupp, ofschoon het gevondene bij Molge de uitdrukking: 

 tectum interoccipitale, alleszins rechtvaardigt. Ook hier ontstaat het 

 als een verbinding tusschen de oorkapsels, maar uit de ontwikkeling 

 van den occipitaalboog en de oorkapsel is het duidelijk, dat het 

 niet bij de laatste, doch bij den eerste behoort. De dorsale ver- 

 eeniging toch van de occipitaalbogen wordt slechts voor korten 

 tijd vertraagd, totdat nl. de oorkapsel kraakbeenig is, waardoor de 

 schijn gewekt wordt, dat de vorming van het tectum onafhankelijk 

 is van de occipitaalbogen. Deze vertraging aangenomen, is het niet 

 onmogelijk, dat ook bij de andere groepen iets dergelijks plaats 

 heeft. Houdt zij langer aan, tengevolge van een nog onbekende 

 oorzaak, werkend aan den caudaal-medialen wand der oorkapsel, 

 dan moet dit van zelf leiden tot een zelfstandigen, gepaarden aanleg. 

 Tot nu toe is deze echter alleen gevonden bij eenige Zoogdieren 

 en Vogels. De juistheid toch van Miss Platt's waarneming, dat 

 de aanleg bij Necturus gepaard zou zijn, moet ik, op grond van 

 hetgeen ik zelf vond, in twijfel trekken (zie fig. 3). De overeen- 

 komst, die er tusschen dezen, volgens haar gepaarden, aanleg en de 

 ontwikkeling der wervelbogen bestaan zou, vond ik evenmin, wijl 

 deze ontwikkeling ook anders blijkt te zijn dan zij beschrijft en 

 waarin zij een bewijs te meer voor haar opvatting ziet (zie wervel- 

 kolom). 



Ook W i n s 1 o w heeft geen zelfstandigen, noch gepaarden aanleg 

 gevonden bij Necturus, evenmin als bij Ajribly stoma. Wilder rekent 

 het tectum eveneens bij den occipitaalboog, daartoe geleid door 

 den vorm bij het volwassen dier: „According to Miss Platt, the 

 supra-occipital arch is really the neural arch of a vertebra anterior 

 to the atlas, which has fused with the skull to increase its strength" 



