39 



(1903, bl. 405). Wegens liet ontbreken van eenige stadiën durf ik 

 omtrent de al of niet zelfstandigheid bij Molge niet beslissen ; bij 

 Rana kan ik deze daarentegen wis en zeker ontkennen. Volgens 

 S t ö h r is het tectum bij Molge een uitgroeiing van de oorkapsels. 

 „Die medialen obern Kanten der Ohrkapseln wachsen sich entgegen 

 und verschmelzen an einer kleinen Stelle mit einander, so dass für 

 eine kurze Strecke ein knorpeliges Schadeldach gebildet wird" (1879, 

 bl, 25). Ook bij Amphiuina behoort het tectum èn volgens de ont- 

 wikkeling èn volgens de ligging bij de occipitaalbogen, zooals uit 

 het model van Kingsley gemakkelijk op te maken is. Bij Lepidosiren 

 blijkt het volgens Agar eveneens een vorming te zijn van de 

 occipitaalbogen : „The dorsal ends of the occipital arches are growing 

 inwards towards the middle line" (1906, bl. 56). „The occipital 

 arch has the form of a neural arch" (bl. 61). Bij een volwassen 

 Protopterus zijn de oorkapsels van het midden af met elkaar 

 vereenigd. Een dunnere strook scheidt dit dak in twee deelen, 

 waarvan het voorste dan als tectum synoticum wordt beschouwd. 

 Of dit met recht geschiedt, leert Agar's beschrijving van de 

 ontwikkeling niet. 



Behalve de occipitaalboog komt volgens Miss P 1 a 1 1 bij Necturus 

 nog een rudimentaire praeoccipitaalboog voor, gelegen „in 

 the plane, which separates the first myotome from the second 

 (the second postotic somite from the third)" (1897, bl. 64), en later 

 opgenomen in den medialen wand der oorkapsel. Deze myotomen 

 heb ik bij Necturus niet waargenomen en kan derhalve dit bewijs 

 van Miss Platt noch versterken, noch verzwakken. Iets anders 

 echter wordt het, wanneer zij spreekt van kraakbeenigen prae- 

 occipitaalboog, want van dezen wordt in mijn praeparaten en door- 

 sneden niet de minste aanduiding gevonden ; voordat het para- 

 chordale kraakbeen met de oorkapsel verbonden wordt, is de mediale 

 wand in deze streek kraakbeenig. Maar ook de doorsneden van 

 Miss Platt zelf geven haar geen recht tot de uitspraak: „We have 

 therefore in the skull of iV^^/z^rz^j- traces of two cartilaginous arches," 

 zoo althans de doorsneden door de teekeningen (fig, 28, 29 en 30) 

 juist worden weergegeven. Uit deze toch, door haar tot staving 

 der bewering aangehaald, blijkt onbetwistbaar, dat aan de oorkapsel 

 nog geen kraakbeen voorkomt ; zelfs het prochondrium schijnt nog 

 niet overal aanwezig ; duidelijke kraakbeencellen immers zijn alleen 

 geteekend in het parachordale kraakbeen. Dit stadium — de grootte 



