41 



binnen inspringende lijst uitgegroeid is. Deze is door een dunne, 

 niet-kraakbeenige plaat (van been?) verbonden met den lateralen 

 rand, welke hooger gelegen is dan de mediale van de opening voor 

 den ramus hyomandibularis. Aldus wordt een kanaaltje gevormd, 

 dat den nervus facialis omsluit, zoolang hij zich in de oorkapsel 

 bevindt. Met uitzondering natuurlijk van de boven genoemde dunne 

 plaat, zijn deze lijsten met den binoculairen mikroskoop veel beter 

 aan toto-praeparaten waarneembaar dan aan doorsneden. De mediale 

 wand van de oorkapsel wordt gevormd door kraakbeen, dat zoowel 

 van de dorsale zijde naar beneden, als van de ventrale naar boven 

 groeit; het grootste aandeel heeft echter het eerste. Ook bij deze 

 wandvorming blijven eenige openingen bestaan. Bij de larve van 

 20 mM. waren er drie aanwezig, eene vooraan beneden, even boven 

 de basis, voor de nervi facialis en octavus; hierop volgt bijna 

 onmiddellijk, doch meer dorsaal, in het midden van den wand, 

 het foramen endolymphaticum, waardoor de ductus endolymphaticus 

 uit den sacculus ontspringend, in schuine richting naar boven stijgt 

 en vlak voor het tectum posterius uitmondt in de schedelholte ; 

 caudaal hiervan, wederom aan de basis, ligt de groote opening van 

 den ductus perilymphaticus : het foramen perilymphaticum. Nóg 

 meer caudaal is even boven het midden een zeer kleine plek aan- 

 wezig, waar het kraakbeen ontbreekt, maar welke toch gesloten 

 blijft (door bindweefsel). Tegen deze plek ligt de mediale wand 

 van den sinus superior. 



Wijl de drie halfcirkelvormige kanalen en de andere inwendige 

 deelen der oorkapsel door het kraakbeenige dak zeer duidelijk 

 heenschijnen, is het zeer gemakkelijk om in toto-praeparaten het 

 ontstaan der septa semicircularia te volgen. Een kraakbeenig septum 

 semicirculare anterius komt voor bij alle larven en blijft zeer lang 

 bestaan, zelfs totdat de oorkapsel dorsaal niet meer kraakbeenig 

 is. Een septum laterale en posterius daarentegen vind ik bij geen 

 enkele. Wel toonen een paar larven een begin van septum posterius, 

 dat als driehoekig plaatje met breede basis van den achterwand 

 der oorkapsel tot een weinig onder den vliezigen canalis posterior 

 uitgroeit, juist in het midden, waar bij Necturns een werkelijk 

 septum voorkomt, maar daarbij blijft het ook. Een septum laterale 

 komt ook nergens voor. De canalis lateralis steekt in het midden 

 buiten de oorkapsel uit. Waar hij overgaat in dak en bodem, 

 komen lage inwendige lijsten voor, door een strook niet-kraakbeenig 



