71 



lateralis, geen kraakbeen meer. De strooken langs den canalis anterior 

 zijn, onder het vliezig kanaal door, vereenigd door het intacte smalle 

 septum ; de laterale gaat over in een min of meer ronde plaat, op het 

 midden van de oorkapsel gelegen. Verder ligt aan de basis achter 

 den processus basalis een ovaal stukje kraakbeen, door een tamelijk 

 breede strook vereenigd met de trabekelplaat, dat in dezen toe- 

 stand zeer veel op het operculum gelijkt en het geheele leven door 

 kraakbeenig blijft. Het tectum is volkomen los zoowel van oor- 

 kapsel als occipitaalboog, terwijl de commissura hypochordalis nog 

 verbonden is met de condyli occipitales en de basis der oorkapsel, 

 doch de verbindende cellen zijn nog slechts hier en daar door een 

 blauw randje omgeven. In een ouder stadium — larve van 33 mM. — 

 is aan de basis al het kraakbeen verdwenen met uitzondering van 

 het ovale stukje en de verbinding met de trabekelplaat. Van de 

 laatste is niets meer over dan de crista retrosellaris, een smal strookje, 

 dat bij het te gronde gaan der basaalplaat achter de hypophyse 

 gespaard blijft en samenhangt met de trabekels. Aan het dak is 

 het kraakbeen langs den canalis anterior verdwenen, maar het 

 septum is nog steeds verbonden met het plaatje bovenop in het 

 midden; dit laatste gaat eerst verloren geruimen tijd na de meta- 

 morphose. Het langst blijft het kraakbeen om de cupula anterior, 

 waar het nooit geheel en al verdwijnt, daar de voorste punt, ook bij 

 oude dieren nog kraakbeenig is. Het tectum verbindt nog de 

 oorkapsels, doch ondergaat thans in het midden een begin van 

 resorptie. Rechts en links van dit midden blijft het gedurende het 

 geheele leven. Ondertusschen zijn ook de trabekels verdwenen op 

 kleine stukjes na in het caudale gedeelte, nl. een als rest van de 

 trabekelplaat en twee andere vlak er voor, nog verbonden door 

 een zwak overblijfsel van het kolommetje achter den nervus 

 oculomotorius. Het bovenste dezer twee laat ook nog een klein 

 stukje herkennen van het dak van het foramen prooticum, waarvan 

 aan het oor een stukje zichtbaar is, ook als de metamorphose 

 reeds afgeloopen is, ja zelfs nog bij een eenjarig dier. Terwijl de 

 crista retrosellaris, onmiddellijk na de metamorphose nog aanwezig, 

 later verdwijnt, blijven deze stukjes ook bij oude dieren, althans 

 de onderste. Van de bovenste zie ik door het niet voldoende ge- 

 bleekte pigment heen, enkel een blauwe schijn ; waarschijnlijk 

 bestaan ook zij nog. 



De commissura hypochordalis vertoont zich bij oude dieren als 



