77 



Wat er van de trabekels overblijft, zegt S t ö h r niet ; volgens 

 Wiedersheim blijft bij de meeste het beenige orbito-sphenoid, 

 waardoor de trabekels (met crista) vervangen worden, aan beide 

 uiteinden kraakbeenig. Het voorste gedeelte wordt zeer juist weer- 

 gegeven voor Molge vulgaris in fig. 27 (pi. XXI). Ten zeerste heeft 

 het mij verwonderd, dat eenzelfde toestand door Wiedersheim 

 niet gevonden is voor Molge cristata^ waar hij niet minder duidelijk 

 voorkomt. Een kraakbeenig uiteinde van het orbito-sphenoid wordt 

 door hem als een primitief kenmerk beschouwd. Zoo toch lezen 

 we van Molge torosa: „Bezüglich des letzteren Punktes (geringe 

 reductie van het chondrocranium) muss er viel mehr als eine sehr 

 niedrige Form betrachtet werden, denn er besitzt noch, was mir 

 von keinem anderen Tritoft bekannt ist, kleine hyaline Alisphe- 

 noide" (bl. 470). Deze meening kan ik niet deelen, want Molge 

 cristata en vulgaris bezitten het evenzeer, al is het misschien 

 ook een weinig meer gereduceerd. „Man kann somit (bij Siredon) 

 zwischen der Quadratknorpelmasse und dem Flügelknorpel (= pro- 

 cessus pterygoideus) einer-, sowie zwischen diesem und dem Trabekel 

 (Alisphenoid) andrerseits eine continuirliche Verbindung constatiren, 

 ein Verhalten, das auch sammtlichen lechriodonten sowie auch einem 

 Teil der mecodonten Salamandriden eigentümlich ist" (bl. 473). Tot 

 dat deel der laatste groep kunnen in dit opzicht de twee door mij 

 onderzochte species van Molge niet gerekend worden, want bij 

 geen van twee staat het alisphenoid in kraakbeenige verbinding 

 met palatoquadratum en processus pterygoideus, zoodat er minder 

 kraakbeen is dan bij de andere ; geheel vervangen door „eine 

 derbe Verknöcherung" zooals Wiedersheim zegt (bl. 491) is 

 het ahsphenoid (trabekel) dus niet. Ook bij Parker wordt het 

 voor Molge cristata als kraakbeen beschreven en afgebeeld (i88o<^, 

 bl. 206 en pi. 41, fig. 4). 



Bij Salamandrina perspicillata vindt Wiedersheim ook een 

 kraakbeenig alisphenoid en in dezelfde regio prootica, boven het 

 foramen nervi trigemini, nog een ander stukje kraakbeen. „Ein von 



der Scheitelregion nach auswarts und abwarts laufender Knorpel- 



faden (pi. XXVI, fig. 115) ist mir in seiner Bedeutung nicht klar 

 geworden" (bl. 490). Kunnen we hier misschien te doen hebben met 

 een overblijfsel van den processus ascendens palatoquadrati .'' Ik vind 

 hetzelfde stukje, nu eens grooter, dan kleiner, bij beide soorten, 

 en kan er eeen andere verklaring voor vinden. 



