8o 



Molge vulgaris^ bij Siredon is dit in nog hoogere mate het geval. 

 Beide helften buigen geleidelijk naar het midden om en ontmoeten 

 elkaar in de mediaan, waar zij door een donker gekleurde streep 

 van elkaar gescheiden zijn. Of deze streep kraakbeen is of niet, 

 kan ik aan de toto-praeparaten niet met zekerheid uitmaken ; naar 

 alle waarschijnlijkheid nochtans bestaat zij uit kraakbeen van 

 dezelfde soort als bij Molge. Het verschil in den vorm der cellen, 

 hoewel aanwezig, valt veel minder op. 



Necturus. De twee takken der mandibula loopen in schuine 

 richting naar voren, kruisen de trabekels onder het punt, waar 

 aan deze de processus antorbitalis ontstaat en ontmoeten elkaar 

 in de mediaan, op tamelijk grooten afstand achter het vooreinde 

 der trabekels. Even voor en achter het kruispunt verliezen de 

 cellen den ronden en nemen den afgeplatten vorm aan tot kort 

 voor het vereenigingspunt der beide takken, waar ze weer den 

 ronden hernemen. Ook in het middengedeelte der trabekels zijn 

 de cellen afgeplat in de richting loodrecht op de lengteas. Dit 

 verschil der cellen bestaat nog bij de larven van 25 mM., ofschoon 

 in mindere mate. Bij het toenemen in grootte wijken de takken 

 langzamerhand verder uit elkaar, zoodat ze later aan de buitenzijde 

 der trabekels vallen, deze dus niet meer kruisen — het eerst bij 

 larven van 25 mM. — terwijl ze even ver voorwaarts reiken als de 

 trabekels. Bij een larve van 19 mM, zijn de twee takken in de 

 mediaan nog niet met elkaar vereenigd, bij een tweede daarentegen 

 is die vereeniging reeds zoo duidelijk, dat er voor redelijken twijfel 

 geen grond meer bestaat. Bij een larve van 23 mM. zijn ze alleen 

 vergroeid in de uiterste punt, achter deze wijken ze een weinig 

 uit elkaar, zoodat we hetzelfde beeld krijgen als bij Molge^ met 

 uitzondering van de platgedrukte cellen in het midden, welke ook 

 bij de oudere larven niet voorkomen : een scherpe grens tusschen 

 de twee helften ontbreekt derhalve. 



LITTERATUUR-OVERZICHT. 



Zooals door van Wijhe voor Acanthias en eenige Vogels (1905, 

 bl. 322) en door Sonies voor Anas (1907, bl. 460) is aangetoond, 

 waarvan ik mij door eigen aanschouwing der praeparaten heb kunnen 

 overtuigen, wordt Meckel's kraakbeen aangelegd als twee zelfstandige 

 stukken. Het sterke verschil in dikte tusschen voorste en laatste ge- 

 deelte bij Molge en het rechthoekig ombuigen deed vermoeden, dat dit 



