82 



Miss Platt aanvankelijk door een strook „procartilage" gescheiden. 

 Of dit echter nog het geval is bij het door haar afgebeelde stadium, 

 waarbij de oorkapsel reeds bijna volkomen kraakbeenig is, durf 

 ik betwijfelen. Bij mijn larven is dit alleen het geval, zoolang 

 de oorkapsel nog in het vliezig stadium verkeert ; bij een larve, 

 bij welke zij nog niet zoo ver kraakbeenig is als in haar model, 

 zijn de twee takken vergroeid en ontmoeten elkaar op dezelfde 

 wijze als bij de larve van 23 mM. (fig. 3). 



Het behoud der kraakbeenige symphyse tot zelfs bij het vol- 

 wassen dier is ook door Gaupp waargenomen (1905, bl. 704). 



PALATOQUADRATUM. 



Molge. Bij mijn kleinste larven — Molge cristata, 8,5 mM., 

 Molge vulgaris, 6 mM. — is het palatoquadratum een klein, min 

 of meer langwerpig blokje, dat zich in schuine richting van lateraal 

 beneden naar mediaal boven voortzet (fig. i). De processus ascendens 

 is, naar de kleur der cellen te oordeelen, pas ontstaan. Bij iets 

 oudere larven van Molge vulgaris — 7 mM. — ■ is hij verbonden 

 met de crista, doch de kraakbeencellen zijn ternauwernood herken- 

 baar; de processus oticus begint zich te ontwikkelen. Het gewricht 

 tusschen mandibula en palatoquadratum, die beide vast tegen elkaar 

 liggen, is nog weinig ontwikkeld. 



Terwijl zich nu langzamerhand de processus ascendens en oticus 

 sterker ontwikkelen — de laatste reikt reeds tot aan de oorkapsel, 

 wanneer deze nog enkel de laterale kraakbeenkern bezit — vergroot 

 zich het palatoquadratum aan de proximale, basale zijde en schijnt 

 een wenteling te maken om den processus ascendens als as. Hier- 

 door komt de geleding met de mandibula verder rostraal en de voor- 

 rand der mandibula onder de voorpunt der trabekels te liggen, terwijl 

 het palatoquadratum zijn definitieven stand tijdens het larve- 

 leven verkrijgt (fig. 2). De processus basalis ontstaat eerst veel 

 later — larven van 17 mM. Bij geen enkele larve, noch kleine, noch 

 groote, hetzij van Molge cristata, hetzij van Molge vulgaris, vind 

 ik een innige vergroeiing van processus oticus en basalis met de 

 oorkapsel. Bij alle zijn beide door een uiterst smalle strook niet- 

 kraakbeenig weefsel ervan gescheiden. Bij toto-praeparaten zou 

 men eenigszins met recht kunnen meenen, met gezichtsbedrog te 

 doen te hebben, doordat de caudale grens van het veel dikkere 



