89 



tusschen de hypobranchialia II en de copula voltrokken is, terwijl 

 die tusschen de hypobranchialia I en de copnla bij deze larve van 

 14 mM. reeds zichtbaar wordt. Toch is voor deze scheiding geen 

 bepaalde grootte vast te stellen ; zoo heb ik bv. bij een larve van 

 9,5 mM. zoowel het hypohyale van het ceratohyale, als de hypo- 

 branchialia II van de copula bijna afgesnoerd gevonden. Hoewel 

 hypohyale en copula in latere jonge stadiën kraakbeenig met elkaar 

 samenhangen, verandert deze homocontinuiteit toch spoedig in homoeo- 

 en heterocontinuiteit. De kraakbeencellen nemen een eigenaardig 

 karakter aan, waardoor ze zich scherp van de overige onderscheiden 

 — langwerpig van vorm, zien ze er uit alsof ze met de pen 

 geteekend waren. Zeer duidelijk vertoonen zij zich o. a. bij een 

 Molge vulgaris — larve van 8,5 mM. (met 3 voorteenen) — en zij 

 komen ook geregeld voor tusschen de carpalia. Ditzelfde kraakbeen 

 is bij oudere larven te vinden tusschen copula en hypohyale, waar 

 het, hoewel niet bij alle, het schijfje kraakbeen vormt, dat bij 

 Siredoii ook door D r ü n e r waargenomen is. Een enkele maal 

 liggen een paar van deze cellen in de andere grenzen en wekken 

 daardoor eenigszins het vermoeden, dat men te doen heeft met 

 bindweefselcellen. Wellicht hebben ze dit karakter te danken aan 

 den op haar uitgeoefenden druk. Dat ze voorkomen tusschen de 

 carpalia en tusschen de copula en het hypohyale, vooral bij de 

 groote larven van Molge cristata en Siredon, geeft steun aan deze 

 meening: het zijn dus cellen, die van de eens aanwezige kraak- 

 beenige verbinding zijn overgebleven. 



Tegelijk met de segmentatie tusschen de ceratobranchialia onder- 

 ling, tusschen deze en de hypobranchialia, of liever dóór de segmen- 

 tatie, zijn aan de proximale einden van de eerstgenoemde verbree- 

 dingen of kopjes ontstaan, waarmede ze tegen elkaar steunen en 

 waarvan bv. in fig. 16 de vorm voldoende aangetoond is. Dat van 

 ceratobranchiale II heeft een driedubbel steunvlak, dat van IV slechts 

 één, de beide andere elk twee. Bij bovengenoemde Molge vulgaris- 

 larve van 8,5 mM. zijn de ceratobranchialia dorsaal (distaal) reeds 

 vereenigd door een uiterst dun spangetje, welks cellen ternauwernood 

 blauw gekleurd zijn, maar zich toch door haar vorm zeer duidelijk 

 als kraakbeencellen doen kennen. Welk gedeelte van een dergelijk 

 spangetje tusschen twee bogen uit den eenen, welk uit den anderen 

 ontstaan is, heb ik niet kunnen achterhalen. Dit was niet moge- 

 lijk, omdat de lengte van het spangetje slechts een paar cellen 



