ióö 



Tarapani spreekt haar meening niet uit over deze of gene 

 opvatting; haar beschrijving luidt echter volkomen als die van 

 Stöhr. Evenals hij, laat ook zij een ventraal gedeelte der copula 

 overgaan in de hypobranchialia I. „Die Copula besteht . . . aus 

 dem dorsalen stabchenförmigen und dem ventralen rundlichen, 

 gewölbten Abschnitt .... Der ventrale Abschnitt geht am dorso- 

 lateralen Umfang homokontinuierlich knorpelig in die beiden Hypo- 

 branchialia I über ; sein kaudaler Rand setzt sich nach hinten in 

 den Copulastiel fort" (bl. 71). Zeker ben ik er niet van, maar 

 al hetgeen zij over den copulasteel en dezen „ventralen Abschnitt" 

 zegt, saamgenomen, meen ik te moeten besluiten, dat zij den laatste 

 doet eindigen aan den voorrand der opening, welke bij Sala- 

 nia7idra atra vóór de metamorphose gevonden werd, waar tevens 

 de hypobranchialia I gedeeltelijk afgesnoerd waren (bl. 73 en 92). 

 De onjuistheid hiervan is duidelijk. Bij Molge vindt zij tusschen 

 den „ventralen Abschnitt" en den copulasteel een niet- 

 kraakbeenige plek. Dit verschijnsel vat zij op, alsof de copulasteel 

 „im Begriffe ist sich von der Copula abzugliedern, was jedoch 

 nicht zustande komt .... Dieser Vorgang könnte auch anders ge- 

 deutet werden, und zwar so, dass der Copulastiel unabhangig von 

 der Copula selbstandig verknorpelt und dass der Prozess der Ver- 

 knorpelung diese Stelle zuletzt angreift" {bl. 83). Ofschoon zij zelve 

 meer geneigd is tot aanneming van het eerste (bl, ^6)^ dunkt mij 

 toch, dat wij met het tweede dichter bij de waarheid komen. Ik 

 geloof, dat deze waarneming van Tarapani zeer wel overeen- 

 stemt met de mijne, gedaan bij een larve van Molge vulgaris 

 van 11.5 mM. (zie bl. 91). 



De moeilijkheid tegen de homologie tusschen den copulasteel en 

 het zoogenaamde basibranchiale II van sommige Urodela, bv. 

 Necturiis, is thans uit den weg geruimd. Deze bestaat hierin, dat 

 dit basibranchiale onafhankelijk van de copula en de hypobranchialia I 

 kraakbeenig wordt en zich in den hoek tusschen deze inschuift. 

 De copulasteel bij de larven van Molge daarentegen werd gevormd, 

 zooals men meende, uit het ventrale gedeelte der copula en stond 

 in geen betrekking tot dien hoek. Gaupp, die de homologie 

 verdedigt, maakt deze twee zelfde moeilijkheden, verwisselt echter 

 de hypobranchialia II met de hypobranchialia I (1904, bl. 964), zoodat 

 de weerlegging niet volkomen steekhoudend is. Nu we echter bewezen 

 hebben, dat de copulasteel, evenals bij Necturus ook bij Molge ont- 



I 



