I05 



sehr lange, namlich bis zum Beginn der Metamorphose verschoben 

 wird. Bei einem Siredon pisciformis von 15 mm fand ich völlige 

 Homokontinuitat an den fraglichen Stellen" (1904, bl. 942), Dat 

 er tusschen Siredon en Molge geen verschil bestaat, meen ik vol- 

 doende te hebben aangetoond. Kort saamgevat komt het hierop 

 neer : het hypobranchiale I vormt reeds zeer vroeg een kraakbeenig 

 geheel met de copula en maakt er zich zeer laat van los, maar 

 toch nog vóór het begin der metamorphose. Het hypobranchiale II 

 vergroeit eerst dan kraakbeenig met de copula, als deze en de 

 ceratobranchialia reeds geruimen tijd kraakbeenig zijn, om zich 

 kort daarna weer af te snoeren. Er komt dus wel degelijk een 

 wisseling voor van homo- en heterocontinuiteit. 



De eenige afwijking, die ik tusschen Siredon en Molge gevonden 

 heb, bestaat in de grens tusschen de commissurae terminales. Deze 

 schijnt bij Siredon nog niet waargenomen te zijn ; bij Salainandra 

 maculosa beeldt Drüner ze in fïg. i af (190 1) tusschen de linker 

 ceratobranchialia I, II en III; tusschen III en IV is ze afwezig, 

 evenals tusschen alle bogen rechts. Het is alleen in zooverre van 

 belang, dat we hieruit met eenige waarschijnlijkheid kunnen opmaken, 

 wat tot het eene, wat tot het andere ceratobranchiale behoort. 



Evenmin als Drüner heb ik bij Molge, noch bij Siredon, een 

 hypobranchiale III gevonden. Het is derhalve wel zeer merkwaardig, 

 dat T a r a p a n i bij Molge alpestris een rudimentair ceratobranchiale V 

 vindt, hetgeen tot nu toe zelfs bij Salaniandra niet was waarge- 

 nomen, bij welke toch Kallius en Drüner reeds rudimentaire 

 hypobranchialia III gevonden hadden. 



Afgezien van het ontbreken der ceratobranchialia IV en de 

 aanwezigheid van slechts rudimentaire hypobranchialia II, komt het 

 verschil tusschen Molge en Necturiis in hoofdzaak hierop neer, dat 

 de hypobranchialia I elkaar in de middellijn ontmoeten en in 

 hetzelfde niveau gelegen zijn als de copula. Dat deze verschillen in 

 verband staan met het rudimentair blijven der hypobranchialia II, 

 die het verdwijnen van het caudale gedeelte der copula ten- 

 gevolge hebben gehad, behoeft geen betoog. Immers ditzelfde 

 verschijnsel vinden we bij Aniphinma, waar ook alleen de hypo- 

 branchialia I voorkomen. Volgens Hay ontmoeten zij elkaar wel 

 niet volkomen, maar toch bijna in de middellijn, terwijl er volgens 

 het model van Kingsley op dit punt algeheele gelijkheid is met 

 Necturus. Om de overeenstemming in de ontwikkeling met Mplge 



