io8 



hyalia in den regel reeds verdwenen zijn vóór het optreden der 

 laterale staafjes. Volkomen valsch is de voorstelling van D r ü n e r : 

 „Bei Triton taeniatus bildet sich der Bugel durch Verschmelzung 

 von Knorpelstückchen, die als Auswüchse der Copula entstehen" 

 (1904, bl. 365). Het ontstaan der „ventralen Wurzeln" 

 deelt Kallius niet mede; zeer juist geeft hij echter aan, dat bij 

 de volwassen Molge cristata „die ventrale Wurzel bindegewebig 

 mit der Copula verbunden ist" (1901, bl. 569, fig. 12). In dit opzicht 

 schijnt Molge alpestris volkomen van de twee vorige soorten te 

 verschillen. Immers volgens Tarapani treedt, zelfs als er „von 

 den eigentlichen destruktiven und umbildenden Prozessen im 

 Bereiche des ganzen Skelettes noch nichts zu bemerken ist" {bl. 97), 

 als: „Vorlaufer der Metamorphose die Anlage des Bügelknorpels" 

 (bl. 100) op. De wijze echter, waarop deze „Anlage" ontstaat nl. 

 als „Gewebsverdichtung", die er uitziet „wie ein Büschel von Binde- 

 gewebsfasern mit dichten Kernen, welch letztere lateral an der 

 Copula entspringen, dorsalwarts ziehen und hier den Knorpel als 

 ein dichtes Fasernetz umschlieszen" (bl. 97), wekt in mij het ver- 

 moeden, dat hier voor „Anlage des Bügelknorpels" het eigenaardig 

 kraakbeen tusschen de copula en de hypohyalia werd aangezien, dat 

 zich juist in dezen tijd het krachtigst kleurt en over den top der 

 copula heen beiderzijds door bindweefsel verbonden is. Dit vermoeden 

 wordt nog versterkt door het volgende. Als de zijstaafjes, welker 

 ligging dezelfde is als bij Molge vulgaris, reeds kraakbeenig zijn 

 „stellt das Gewebe an der Verschmelzungsstelle die bekannte Modi- 

 fikation des hyalinen Knorpels, den sog. „weicheren Knorpel" dar, 

 der aus kleineren und dichter gestellten Knorpelzellen besteht" 

 (bl. 98). De hypohyalia zijn thans nog aanwezig, hetgeen ook bij 

 Molge vulgaris voorkomt; hun innige verbinding met de copula 

 in fig. 19 (pi. 8) lijkt mij evenwel niet goed begrijpelijk. Is echter 

 haar bevinding juist, zoodat „bei den untersuchten Exemplaren die 

 genannten Teile einheitlig knorpelig verwachsen" zijn, „der Knorpel 

 nur an der Verwachsungsstelle etwas modifiziert" (bl. 10 1), dan 

 volgt hieruit nog niets tegen de waarneming van Kallius, daar 

 Tarapani een dier onderzocht heeft, niet volwassen en niet van 

 dezelfde soort. Voor de volwassen Molge cristata kan ik Kallius' 

 opgave volkomen bevestigen en ook bij Molge vulgaris komt geen 

 kraakbeenige verbinding tot stand, noch tijdens de metamorphose, 

 noch later. 



