III 



Fallen, wie wir früher sahen, alle drei gleichzeitig verschvvinden", 

 maar het eenige geval, dat ik in de beschrijving vermeld vind, doet 

 zich voor bij de larve van 27 mM., waar „die Ceratobranchialia II, III 

 und IV spurlos verschwunden sind" (bl. 99). Een deugdelijk bewijs 

 voor haar stelling zou zij geleverd hebben, als zij aantoonde, dat 

 in de ceratobranchialia III en IV de reductie begonnen was, terwijl I 

 en II nog onaangetast waren. Juist op deze wijze bevestigen mijn 

 praeparaten Drüner's bevinding. 



Van de reductie van den copulasteel kan ik mij uit de beschrijving 

 van Tarapani geen duidelijke voorstelling vormen. „Die Copula 

 bewahrt am langsten ihre larvale Gestalt. Die Rückbildung ihres ven- 

 tralen, gewölbten Abschnittes begin nt mit dessen kaudalem 

 Teil*, wodurch zunachst die, die beiden Abschnitte trennende Aus- 

 höhlung verloren geht" (bl. 103). Deze „ventrale Abschnitt" zet zich 

 voort in den copulasteel en men zou dus verwachten, dat deze 

 terzelfder tijd vrij raakt; toch is dit niet zoo, want hij „bleibt 

 zunachst mit dem Hypobranchiale I seitlich verschmolzen." Ofschoon 

 wij dit laatste uitdrukkelijk alleen van Salamandra atra vernemen, 

 zal het toch vermoedelijk ook wel gelden voor Molge alpestris — 

 immers bij Molge vulgaris is zulks het geval — maar dan kan de 

 „Rückbildung" niet beginnen „mit dem kaudalem Teil" van de copula. 

 Neemt men echter aan, dat de „ventrale Abschnitt" reikt tot 

 aan de opening in het plaatje, gelijk wij vroeger bespraken, dan zou 

 men beide punten met elkaar in overeenstemming kunnen brengen. 

 Doch volgens mijn praeparaten met een opening in het plaatje, 

 is er dan aan de copula geen „ventrale, gewölbte Abschnitt" te 

 vinden. Het laatste gedeelte van den steel verdwijnt niet spoedig; 

 als de metamorphose — de verbeening buiten rekening gelaten — 

 reeds afgeloopen is, komt het nog herhaaldelijk voor. Volgens 

 Tarapani is bij Molge alpestris „dieses Gebilde zwar seltener, 

 aber auch zu wellen zu beobachten (bl. 103). . . . Wo der Copulastiel 

 bei Triton keine kaudale Verbreiterung tragt, unterbleibt auch die 

 Verknöcherung". Een echt „gegabelt" uiteinde vind ik bij mijn 

 oudste larve van Molge cristata ■ — ■ 45 mM. — en bij een larve van 

 Molge vulgaris — 29 mM. Deze laatste vertoont eenzelfde beeld van 

 den steel als de Molge cristata-\z.xv& van Parker. In de caudale helft 

 hebben de cellen reeds het voorkomen, dat ze later verkrijgen, als 

 de kraakbeendegeneratie in de kieuwbogen zelf begint, hetgeen hier 

 nog niet het geval was. Het lijkt mij zeer waarschijnlijk, dat Parker 



