I20 



Wat de verdere ontwikkeling van het neurocranium betreft, zal ik 

 Gaupp's onderzoek van 1893 stap voor stap volgen: zoodoende 

 zullen wij van zelf gelegenheid hebben op de buitengewone nauw- 

 keurigheid van dit onderzoek te wijzen, het hier en daar aan te 

 vullen en op een paar punten te verbeteren. 



CHORDA. 



„Das Schicksal der Schadelchorda ist nicht an allen Abschnitten 

 das gleiche. Der vorderste Teil bildet sich ganz zurück und geht 

 zu grunde; ein dahinter gelegener mittlerer Abschnitt verknorpelt 

 und geht in den Aufbau der Basalplatte ein. Der hinterste 

 Teil wird ventralwarts aus der Basalplatte verdrangt, indem die 

 beiden Halften derselben sich über ihn vereinigen" (Gaupp, 

 1905, bl. 723). 



Evenals hij kan ook ik na het te gronde gaan van het voorste 

 gedeelte — niet het allervoorste, reeds verdwijnend bij de vorming 

 van het ongepaard planum trabeculare, maar van het onmiddellijk 

 hierop volgend — nog een smalle spleet in de basaalplaat waar- 

 nemen. Door zijn donkerblauwe kleur en grooter dikte is het 

 kraakbeen van de basaalplaat tot zelfs na de metamorphose te 

 onderscheiden van dat van het solum interorbitale, wijl de inter- 

 cellulaire stof tusschen de grootere cellen van het eerste intensiever 

 blauw is. Tot even achter de afscheiding, tegenover het foramen 

 nervi trigemini, kan men de spleet volgen. Is het bleeken niet 

 volkomen geweest, dan is zij gevuld met een zwarte pigmentmassa, 

 reeds door Gaupp beschreven ; anders vertoont zij zich als een 

 lichte streep tusschen de blauwe cellen van het kraakbeen. In veel 

 mindere mate is dit het geval bij Rana esculeftta, waar reeds bij 

 larven van 35 mM. — achterpooten 3 mM. — slechts weinig 

 meer van haar te zien is. Alytes gaat in dit opzicht nog een stap 

 verder : ook hier is evenals bij Rana esculenta de basaalplaat en 

 het solum interorbitale altijd goed te onderscheiden, doch de grens 

 tusschen de rechter- en linkerhelft der basaalplaat is bij larven 

 van 25 mM. — achterpooten nog pas aanwezig als een klein rond 

 bolletje — niet meer aan te geven, van het solum interorbitale 

 af tot tegenover het foramen acusticum (caudale grens). Ook voor 

 het nu volgend gedeelte maken Ra^ia esculoita en Alytes een 

 uitzondering. Terwijl bij Raiia fusca enkel het laatste stukje vlak 



