122 



na de metamorphose zijn de randen der basaalplaat links en 

 rechts van de vroegere chorda nog zeer duidelijk te zien. Een 

 mediale spleet, zooals vooraan, kan hier op deze wijze moeilijk 

 gevormd worden. 



Zoowel bij de dorsale als bij de ventrale vereeniging groeien de 

 cellen van den rand der basaalplaat naar het midden toe, zooals 

 zich ook de smalle dorsale verbinding onmiddellijk vóór het occipito- 

 vertebraal weefsel vormt. Het begin dezer laatste verbinding ontstaat 

 soms al vóór, in den regel echter eerst tijdens de metamorphose 

 en ontbreekt een enkelen keer nog er na. Ook volgens G a u p p is 

 deze vereeniging van de basaalplaathelften dorsaal van de chorda, 

 welke men commissura epichordalis zou kunnen noemen, 

 slechts smal (1893, bl. 70), evenals de commissura hypochordalis 

 bij Molge. Wel zou men uit de teekening naar het model dezer 

 laatste (1905, hg. 350) het tegendeel kunnen besluiten, doch de 

 beschrijving laat niet den minsten twijfel: „Der mittlere langste 

 Abschnitt bleibt dorsal wie vent r al * unbedeckt von Knorpel (1905, 

 bl. 692) .... Der Bezirk, innerhalb dessen die Chorda verknorpelt, 

 liegt, soweit ich an meinem Materiale feststellen kann, vor der 

 Gegend des For. perilymphaticum sup. zwischen diesem und dem 

 Acusticusloche. Stellenweise liess sich die autochthone Entstehung des 

 Knorpels aus den früheren Chordazellen mit ziemlicher Sicherheit 

 erkennen" (1893, bl. 90). Daar in mijn praeparaten dit in kraak- 

 been veranderde chordastuk geheel vrij tusschen linker en rechter 

 basaalplaat ligt, kan ik het laatste met niet minder zekerheid 

 vaststellen, tenzij men aannemen mocht, dat de verbindingscellen 

 weer onmiddellijk geregenereerd werden. Van een verhuizen van 

 de cellen der basaalplaat naar de chorda kan ik begrijpelijker- 

 wijze met deze methode niets bepalen, maar dit is in elk geval 

 zeker, dat de kraakbeenige staaf niet ontstaat door een naar 

 elkaar toe groeien van de randen der basaalplaat. Zijn ligplaats 

 is bij mij niet dezelfde als bij Gaupp. Oogenschijnlijk vergroeid 

 met de epichordale commissuur — de toto-praeparaten laten 

 hieromtrent geen beslissing toe — strekt hij zich rostraalwaarts 

 uit tot onder den caudalen rand van het tectum posterius ; even 

 ver derhalve als bij sommige (zie bl. 121) de ventrale verbinding 

 caudaalwaarts tot stand kwam. In één praeparaat is de geheele 

 chorda tot bijna aan den voorrand van het planum trabeculare in 

 kraakbeen veranderd. 



