143 



ik nergens waargenomen. Thans vormt zich ook het dak over 

 het laatste gedeelte der neuskapsel („Choanen-Blindsack", 

 Gaupp). Het begint in den hoek tusschen zijwand en planum 

 antorbitale, groeit rostraal- en tevens mediaalwaarts uit den 

 bovenrand van het laatste en den naar het midden omgebogen 

 voorrand van den zijwand. Het lijkt, alsof het reeds vergroeid is 

 met het horizontale been van het septum, voordat het zich verbindt 

 met den voorrand van het dak van den nervus olfactorius. Doch 

 eer de ontwikkeling zoo ver gevorderd is, zoodra nl. het foramen 

 orbitale is overbrugd, zien we ook in het voorste gedeelte der 

 neuskapsel kraakbeen optreden en wel in drie afzonderlijke kernen. 

 De meest caudale en dorsale is een smal plaatje, gelegen achter de 

 uitwendige neusopening en van buiten achter naar binnen voor 

 gericht : de cartilago obliqua. Hierop volgt meer naar voren en 

 dieper gelegen, ongeveer boven den buitenrand van het cornu 

 trabeculae, een tweede stukje ; en eindelijk het diepst, het verst 

 naar voren en het meest lateraal, de derde, lateraal van den 

 buitenrand van het cornu en slechts weinig hooger. Naar ligging 

 en vorm, in verband met een iets verder ontwikkeld stadium, te 

 oordeelen, zijn de twee laatste resp. de cartilago alaris en het laterale 

 naar beneden ombuigende gedeelte van den voorwand van het 

 cavum medium. Daar deze twee stukjes echter tamelijk klein en 

 de vliezige neusruimten niet te onderscheiden zijn, kan ik hun 

 beteekenis niet voldoende vaststellen ; doorsneden van een overeen- 

 komstig stadium bevestigen mijn vermoeden wel, maar verheffen 

 het niet tot zekerheid. Terwijl deze kernen zich verder ont- 

 wikkelen, breidt ook het dak zich buitengewoon snel over de 

 neuskapsel uit. In het caudale gedeelte, zoover als het planum 

 internasale naar voren reikt, vergroeit het met het septum, doch 

 laat dit daarna in ontwikkeling achter. Het vereenigt zich met 

 de inmiddels gereedgekomen wanden der voorste neusholten 

 en met de cartilago obliqua — deze laatste verbinding is dan 

 echter nog zeer zwak — als de bovenrand van het septum 

 met een ternauwernood kraakbeenigen, korten uitwas boven het 

 planum internasale uitsteekt. Door verderen voorwaartschen groei 

 van septum en dak wordt de overkapping weldra voltooid, zoodat 

 bij een volgend stadium, waarbij behalve in de infrarostralia 

 nog geen spoor van metamorphose in het chondrocranium — ook 

 niet in het hyobranchiaalskelet — te herkennen valt, het geheele 



