158 



suprarostralia reeds kraakbeenig verbonden zijn. Bij de metamor- 

 phose zou het overgaan „in eine beide Unterlippenknorpel vereinende 

 Schicht fibrösen Gewebes" {1893, bl. 175), de symphyse; ik 

 vind het nog kraakbeenig bij jonge dieren van 25 mM. Mogelijk, 

 dat het na dezen tijd nog het kraakbeenkarakter verhest : volwassen 

 dieren heb ik niet onderzocht. Bij Alytes vind ik ze te beginnen 

 bij larven van 43 mM. ongekleurd; merkwaardigerwijze is zij weer 

 blauw tijdens de metamorphose. Of we hier te doen hebben met 

 een normaal geval, of dat de toestand mijner larven hiervan oorzaak 

 is — zooals ik geneigd ben te veronderstellen — laat ik aan een 

 volgend onderzoek ter beslissing over. In de doorsneden van de larve 

 van 50 mM. (A) is nog een klein gedeelte kraakbeen, het overige 

 heeft dit karakter verloren, terwijl bij de larve van 53 mM. in de 

 metamorphose (B) bijna de geheele copula weer blauw is. 



Een verrassenden indruk maakte het op mij, toen ik bij het prae- 

 pareeren eener Alytes-\2,xvQ. van 43 mM. — achterpooten 2 mM. — op 

 twee kraakbeenige staafjes stiet, ter weerszijden van de infrarostralia. 

 Bij alle vorige waren ze verdwenen, zonder dat ik ze gemerkt had 

 en ook in dit praeparaat (fig. 9) is de stand, vooral van het rechter- 

 staafje, nog al gewijzigd. Zij liggen zuiver overlangs, zooals ik later met 

 zekerheid kon vaststellen èn in doorsneden èn in een onbeschadigd 

 toto-praeparaat, nog vervaardigd, toen de teekeningen reeds ge- 

 lithographeerd waren. Hun vorm is gebogen, met de convexe zijde 

 naar beneden. De achterpunt is slechts door een kleine tusschen- 

 ruimte gescheiden van het Meckel's kraakbeen, terwijl de voorpunt 

 even ver naar voren reikt als de voorrand der infrarostralia, 

 waarmede zij de onderlip helpen vormen. Of zij een bijzondere 

 functie te vervullen hebben, kan ik niet vaststellen : spieren zijn 

 er niet aan vastgehecht. Volgens Agar (1905, bl. 59 en pi. 3, 

 fig. 16) komen bij Lepidosiren twee kraakbeenstukjes voor, welke 

 men beschouwd heeft als „lower labials". Beide ontstaan 

 onafhankelijk van Meckel's kraakbeen, zooals Fürbringer even- 

 eens vond bij Protopterus, doch het voorste, dat zich het eerst 

 ontwikkelt, versmelt er later mede, terwijl het andere gedurende 

 het geheele leven gescheiden blijft. Wijl zij bij Ceratodus niet 

 voorkomen, wordt door Fürbringer (1904, bl. 481) hun 

 homologie met de labialia inferiora verworpen en ontvangen zij 

 den naam : paramandibularia. Het vermoeden ligt voor de 

 hand, dat de twee spangetjes bij Alytes dezelfde zijn als de achterste 



