i66 



verbonden zijn door de commissurae terminales, hetgeen zeer vroeg 

 gebeurt, zoo bv. bij Rana esculenta reeds bij een larve van 7 mM., 

 ontbreken nog slechts eenige processus om het geheele hyobran- 

 chiaalskelet gelijk te maken aan dat der volwassen larve. De 

 commissurae tusschen de ceratobranchialia I en II en tusschen 

 III en IV ontstaan hoofdzakelijk van uit I en IV; van II en III 

 uit wordt hun slechts een korte uitlooper tegemoet gezonden ; de 

 ontmoeting heeft derhalve dicht bij II, resp. III plaats. Aan de 

 vorming van de commissura tusschen II en III nemen twee dergelijke 

 uitloopers een gelijk aandeel, zoodat de vergroeiing dus in het 

 midden tot stand komt. Ongeveer op denzelfden tijd en in hetzelfde 

 vlak ontstaat aan het hyale de processus antero-medialis en aan 

 het eerste ceratobranchiale de processus anterior — larven van 

 Rana fusca van 10 mM., van Rana esculenta van 7 mM. — deze 

 laatste daar ongeveer, waar het ceratobranchiale I caudaalwaarts 

 ombuigt. 



De ceratobranchialia II en III worden, even voordat zij naar boven 

 ter vereeniging met de hypobranchiaalplaat ombuigen, door een 

 kleinen beugel: arcus interbranchialis verbonden (fig. 24), 

 welke dienen zal als aanhechtingspunt voor tal van spieren. Hoewel 

 deze beugel, door Sc huize processus branchialis genoemd, 

 ontstaat uit twee uitwassen van de ceratobranchialia II en III, lijkt 

 mij de naam: arcus interbranchialis, als beter in overeen- 

 stemming met zijn vorm, meer geschikt. Hierbij voegen zich nog 

 redenen, welke bij Alytes nader besproken zullen worden (bl. 189). 

 Aan de ceratobranchialia I en IV, die tevens tot tamelijk breede 

 platen uitgroeien, ontstaan aan den binnenrand lange uitwassen, 

 die bijna tot aan het aangrenzend ceratobranchiale reiken. Bij nog 

 zeer jonge larven zet zich de buitenrand van het ceratobranchiale I 

 op het punt, waar de dwarse richting caudaal wordt, in een 

 dorsalen, caudalen uitlooper voort. Terwijl deze zich verlengt, ont- 

 staan achter zijn oorsprong aan dienzelfden rand tal van uitwassen, 

 welke met hem samenkomen en vergroeien. Deze vertakken zich 

 intusschen op hun beurt en zoo wordt er als het ware een netwerk 

 met wijde mazen gevormd. Een dergelijk netwerk, gevormd door 

 vergroeiing van de zijtakken der uitwassen, die ongeveer loodrecht 

 op den rand staan, vinden we aan den buitenrand van het cerato- 

 branchiale IV. Blijkbaar in verband met de lange uitwassen aan 

 de binnenranden van de ceratobranchialia I en IV, worden er geen 



