177 



kunnen zien van bovengenoemde opvatting. Of en in hoeverre dit 

 door Gaupp bedoeld wordt, wanneer hij uitdrukkelijk vermeldt: 

 „dass auch die Verbindung zwischen der Hypobranchialplatte und 

 den vier Keratobranchialia durch Zonen mit kleineren Knorpelzellen 

 hergestellt wird" (1904, bl. 975), laat ik in het midden. Maar dat 

 er in het ceratobranchiale I een homoeocontinueele verbinding zou 

 gevonden worden, is, met het oog op de ontogenese, a priori al 

 niet zeer waarschijnlijk en wordt dan ook a posteriori door de 

 waarneming weerlegd ; trouwens Gaupp bekent zelf: „Am wenigsten 

 deutlich ist das am Keratobranchiale I". Is het dan bij de andere 

 duidelijker? Het antwoord hebben we bl. 167 reeds gegeven. Ik 

 kan, uitgezonderd natuurlijk bij jonge larven, waar de verbinding 

 pas gevormd is, nergens homoeo-, maar wel overal de volmaaktst 

 mogelijke homocontinuiteit vinden. Bij het ceratobranchiale I is van 

 den beginne af homocontinuiteit aanwezig. Wel zijn, als de hypo- 

 branchiaalplaat juist gereed is, de cellen van het branchiale I, zoo ver 

 als de hypobranchiaalplaat zich lateraalwaarts uitstrekt, iets grooter 

 dan in het hierop volgend gedeelte, doch de overgang is zeer ge- 

 leidelijk en het verschil verdwijnt later weer, zoodat er bij oudere 

 larven niets meer van te zien is. Voor een homoeocontinueele 

 verbinding kan dit geenszins doorgaan. Toch zie ik er geen bezwaar 

 in met Gaupp „im Sinne der Urodelen-Hypobranchialia" (1904, 

 bl. 1005) te spreken van planum hypobranchiale, hypobranchialia 

 en ceratobranchialia, wijl het eerste ontstaat uit een gedeelte van 

 den kieuwboog, dat evenals bij de Urodela nagenoeg onmiddellijk 

 aansluit aan de copula. Houden we daarenboven rekening met 

 Alytes, bij welke de eerste kieuwboog in tweeën gesplitst is, vlak 

 vóór den processus anterior, terwijl bij Rana op dat punt het 

 spiculum voorkomt, dan kunnen we zonder twijfel het eerste 

 ceratobranchiale laten aanvangen achter het spiculum en het er 

 voor gelegen gedeelte als hypobranchiale beschouwen. Hierbij komt 

 nog, dat bij de metamorphose daar de eerste veranderingen in 

 het ceratobranchiale I optreden (zie bl. 169). Men zou nochtans 

 de moeilijkheid kunnen opwerpen, dat het planum aangelegd wordt 

 als processus posterior van den eersten kieuwboog en bijgevolg het 

 homologon is van den processus posterior van het hyale. Moeten we 

 evenwel de pars reuniens, zooals waarschijnlijk is uit de ontwikkeling 

 en de metamorphose, voor vergroeide hypohyalia houden, dan ont- 

 staat de processus posterior aan het ceratohyale en zou dus ook de 



