179 



(r893^. bl. 404). Dat men hier eigenlijk niet spreken kan van een 

 „gespalten sein in zwei Spangen", leert de ontwikkeling; de bovenste 

 is in geenen deele gelijkwaardig met de onderste, al wordt zij dan 

 ook grooter dan met de andere uitwassen het geval is. In het eerste 

 stadium van G a u p p vinden we haar ook als een korten uitlooper 

 afgebeeld. Verder is de open ruimte tusschen beide door een paar 

 dwarsverbindingen onderbroken. Naue, die bij de beschrijving 

 hiervan voornamelijk steunt op makroskopische praeparaten {1890, 

 bl. 15), schijnt niets van dien aard gevonden te hebben, evenmin 

 S c h u 1 z e, doch men houde in het oog, dat de laatste niet Rana, 

 maar Pelobates beschrijft. Ridewood beeldt een opening af bij 

 Leptobrachium, doch niet bij Rana temporaria (1898, pi. 31). We 

 behoeven er ons dus niet over te verwonderen, dat bij Parker 

 in geen enkele afbeelding iets dergelijks voorkomt. 



Over de ceratobranchialia zegt Schulze: „Alle Branchialia 

 stimmen darin überein, das ihre distale Kante, welche die respira- 

 torischen Fortsatze tragt, durch eine Reihe knotenförmiger Ver- 

 dickungen oder kleiner Vorsprünge ausgezeichnet ist, welche den 

 einzelnen Kiemenbaümchen entsprechen" {1892, bl. ii). Hierover 

 zegt Gaupp in een noot: „Bei Rana ist das Verhaltnis jedenfalls 

 so, dass nur das Branchiale I zahlreichere Vorsprünge der distalen 

 Kante tragt, die wohl gleichmassig den Kiemenbaümchen wie den 

 untersten Filterleisten, in deren Basen sie liegen, zur Stütze dienen" 

 (1893*', bl. 405). Dit laatste is zeer zeker juist, doch het eerste 

 moet ik beslist tegenspreken, wijl ik zonder uitzondering èn bij 

 Rana fnsca èn bij Rana esculenta aan de naar elkaar toegekeerde 

 randen kraakbeenknobbeltjes vind, zoodat het mij sterk zou verwon- 

 deren, indien dit ook bij Pelobates niet het geval ware ; daarom 

 kan ik maar moeilijk aannemen, dat Schulze, voor zoover het 

 de ceratobranchialia II en III betreft, gelijk zou hebben, daar zelfs 

 Alytes in dit punt met Rana overeenstemt. De ceratobranchialia I 

 en IV zijn aan beide kanten ervan voorzien. Naue beschrijft ze 

 bij Rana temporaria en Ra7ia esculenta aan beide zijden der 

 middelste ceratobranchialia (1890, bl. 15 en 16); zijn figuur stemt 

 hiermede echter niet overeen. 



Een beeld volkomen gelijk aan het mijne, geeft Parker van 

 Rana pipiens en een paar andere (1880^, pi. 2). Ridewood's 

 figuren vertoonen allerlei toestanden, nu eens uitwassen aan beide, 

 dan alleen aan de distale zijden, een andermaal slechts aan eene. 



