i8o 



enz. Het oordeel over de waarde hiervan is niet moeilijk ; ik voor 

 mij verdenk hem sterk, het begin der „Filterl eisten" voor 

 kraakbeen te hebben aangezien. De voorspelling, dat een hernieuwd 

 onderzoek bij alle species een verhouding als bij Rana aan het 

 licht zal brengen, lijkt mij niet te gewaagd. 



Door de latere onderzoekers over het algemeen in aantal en vorm 

 naar behooren waargenomen — Stöhr slechts één (1881, fig. 12), 

 Naue drie (1890, bl. 15 en 16) — werd het zelfstandig ontstaan der 

 spicula door Schulze het eerst beschreven, doch terecht ver- 

 worpen door Gaupp, die ook den foutieven naam : ceratobranchialia 

 van Parker door den tegenwoordigen verving. Bij Pelobates geeft 

 Schulze aan het spiculum IV den vorm van een drietand. De 

 buitengewone symmetrie in zijn fig. 5 afgebeeld, zal wel wat over- 

 dreven zijn ; toch komt Schulze hier, geloof ik, dichter bij de waar- 

 heid dan Gaupp, als deze zegt: „Ein Verhalten, das \ch.h€\ Rana 

 niemals, aber auch bei der einen untersuchten PelohatesStrxe nicht 

 gesehen habe, das demnach auch bei Pelobates nicht constant zu 

 sein scheint" (1893^, bl. 416). Het meest gewone bij Rana, zoowel 

 esciilenta als fusca, is een verdeeling in uitloopers ; een onvertakt 

 spiculum IV is uitzondering. De drie overige zijn steeds beschreven en 

 afgebeeld als spits eindigend, hoewel de gaffelvorm ook hier bij beide 

 Rana-^oortcn zeer duidelijk is. In het eerste stadium zien we bij 

 Gaupp het vierde spiculum nog ontbreken. Wijl zij bij mijn larven- 

 soorten alle vier reeds flink ontwikkeld zijn, als het kraakbeen juist 

 opgetreden is aan den canalis lateralis van de oorkapsel, volgt hieruit, 

 dat dit ook het geval moest zijn bij G a u p p's stadium, te meer, 

 omdat de drie eerste tamelijk groot zijn : men kan derhalve den 

 door hem afgebeelden toestand niet als den normalen beschouwen. 



Het kon wel niet anders, of Gaupp moest de eerste zijn, die 

 de zwakke copula I waarnam en als dusdanig beschreef. Ride- 

 wood heeft als schitterend resultaat zijner veelgeroemde methode 

 „failed to recognize anything approaching the structure of cartilage 

 in the ligament" (1898, bl. 476). Alleen bij Alytes — en bij de 

 na verwante vormen Bombinator en Discoglossus — heeft zij het 

 voorrecht, door hem als kraakbeen herkend te worden. Daar is 

 zij dan ook in betrekkelijk jonge stadiën zóó sterk ontwikkeld, 

 dat zij voor Gaupp de aanleiding was, het smalle strookje bij 

 Rana als eerste copula te beschouwen en te homologizeeren met 

 de eerste copula der Ichthyophis-XdiVvcn en der visschen. 



