i86 



oudste bevond zich in de metamorphose en had een lengte van 

 53 mM. — staart reeds gedeeltelijk gereduceerd, 25 mM.; achter- 

 pooten, gestrekt, 40 mM. Het jongste exemplaar vertoont reeds 

 op een enkele kleinigheid na alle bijzonderheden, welke wij bij een 

 hyobranchiaalskelet op het hoogtepunt der ontwikkeling aantreffen. 



De gewone vorm van de copula I is die, afgebeeld in fig. 27. 

 Waar hij daarvan afwijkt, ben ik geneigd zulks toe te schrijven 

 aan een of andere bijzondere omstandigheid, zooals bv. in fig. 26 

 aan een contractie tengevolge van het bleeken ; want in alle gevallen, 

 waarin schrompeling ontbreekt, vindt men ze meer breed dan lang. 

 Vooraan is de dwarsdoorsnede die van een holbolle lens, met den 

 hollen kant benedenwaarts gericht; achteraan is zij over een ge- 

 ringen afstand onder en boven zwak convex, op doorsnede ongeveer 

 een rechthoek met afgeronde hoekpunten : hoogte 230 [i, lengte 660 fi. 

 De cellen van de pars reuniens zijn kleiner dan die van de overige 

 deelen en in tegenstelling met die bij Rajta, minder sterk gekleurd — 

 weinig intercellulaire stof — zoodat aan het geheele voorkomen 

 duidelijk te zien is, dat zij aangepast zijn aan de beweeglijkheid van 

 de hyalia ten opzichte van elkander. Doch omtrent de kraakbeen- 

 natuur kan niet de minste twijfel bestaan : dezelfde veelhoekige, of 

 min of meer vierkante vorm der gewone kraakbeencellen en dezelfde 

 blauwe kleur. De hyalia zelf verschillen hoofdzakelijk van die van 

 Rana, doordat de processus aan den voorkant, zoo bv. de processus 

 antero-mediales, veel zwakker ontwikkeld zijn (vgl. fig. 26 en 23). 



De copula II loopt door tot aan den voorrand der pars reuniens 

 en is ook op doorsneden tot hiertoe gemakkelijk te volgen door 

 het verschil der cellen. Als een wig aan de onderzijde in de pars 

 reuniens gedreven, splitst zij deze voor en achter bijna over de 

 geheele dikte in tweeën, doch niet in het midden : hier vinden 

 we boven den scherpen kant der wig een nogal dikke laag van 

 dezelfde cellen als links en rechts. Caudaal van de pars reuniens 

 begint de scherpe rug langzamerhand te verdwijnen, zoodat de 

 dwarsdoorsnede ongeveer cirkelvormig wordt. De grootste breedte 

 bereikt de copula even vóór den voorrand der hypobranchiaalplaat- 

 helften, welke zij over de gansche lengte tamelijk ver van elkaar 

 verwijderd houdt. Op het breedste punt vertoont zij aan den 

 onderkant een kleine uitspringende verdikking, een begin van 

 copulasteel, waaraan evenals bij Rana de musculi copulo-branchiales, 

 (Gaupp) {= basihyo-branchiales, Schulze) ontspringen. Over de 



