i89 



hierin tevens een gereede verklaring voor den toestand, dat de twee 

 eerste ceratobranchialia volkomen en het derde bijna onafhankelijk 

 is van de hypobranchiaalplaat, terwijl de verbinding dezer drie 

 onderling zoo hecht is. Het ontbreken der spier bij Pelobates en 

 Rana kon dan de vereeniging der ceratobranchialia met de hypo- 

 branchiaalplaat tot gevolg hebben, alsmede hun minder sterken 

 samenhang of zelfs onafhankelijkheid van elkaar. 



Een arcus interbranchialis ontbreekt ; in plaats hiervan komt 

 aan den lateralen rand van het ceratobranchiale III een ventro- 

 laterale, nogal breede processus voor en eveneens aan dien van 

 het ceratobranchiale II ; deze laatste buigt mediaalwaarts om in de 

 richting van den eerste, maar bereikt hem niet : doch een stap 

 verder en deze echte processus interbranchiales worden de arcus 

 interbranchialis van Rana. 



Het spreekt van zelf, dat in verband hiermee ook de aanhechting 

 der spieren ^) een eenigszins andere wordt. De musculus genio- 

 branchialis (genio-hypobranchialis), welke volgens Schulze bij 

 Pelobates „an der Unterseite jedes Hypobranchiale entspringt vor 

 und medianwarts neben dem Processus branchialis" (= arcus interbr.) 

 (1892, bl. 16), neemt bij Alytes slechts met een paar bundels zijn 

 oorsprong op dat punt, met het grootste gedeelte daarentegen aan 

 den processus interbranchialis van het ceratobranchiale III, terwijl hij 

 bij een andere larve in zijn geheel verbonden is met de hypobranchiaal- 

 plaat. De musculus copulo-branchialis (basihyo-branchialis) is in het 

 eene geval enkel bevestigd aan den processus van het ceratobranchiale 

 III, in het andere bovendien nog aan dien van het ceratobranchiale II: 

 dat er onder den invloed van deze spier een arcus interbranchialis tot 

 stand komt, ligt voor de hand. De musculus hyo-branchialis (cerato- 

 hyo-branchialis), welke zich volgens Schulze bij Pelobates fuscus 

 „an die Vorderseite der Spitze des Processus branchialis" (= arcus 

 interbr.) „ansetzt" (1892, bl. 25), splitst zich volgens Gaupp bij 

 Rana ftisca „in zwei Bauche, die gemeinsam vom Hyale kommen, 

 von denen aber der laterale kürzere (M. h-br. brevis) am I Branchiale, 

 der mediale langere (M.h-br. longus)am Processus branchialis ansetzt" 

 (1893b, bl. 409). Ik vind, dat er bij beide i?rt««-soorten eigenlijk 

 twee spieren zijn, die elkaar kruisen, nl. de musculus h-br. longus en 



i) De terminologie der spieren is de door Gaupp ingevoerde (1893b, bl. 409); 

 de tusschen haakjes geplaatste zijn de namen door Schulze gegeven. 



