194 



bij Alytes langzamer ontwikkelen dan bij Rana en zoo de copula 

 gelegenheid geven, hen van elkaar gescheiden te houden. 



Een van de voornaamste redenen, waarom ik mijn onderzoek 

 tot Alytes uitgestrekt heb, was de opvallende toestand, waarin 

 volgens Ridewood de ceratobranchialia I en II ten opzichte der 

 hypobranchiaalplaat verkeerden. En wijl Ratia mij reeds geleerd 

 had, dat Ridewood, waar het verbindingen van kraakbeenige 

 deelen onderling gold, niet het geringste vertrouwen verdiende, 

 was er alleszins reden voor een hernieuwd onderzoek, vooral wijl 

 hij de eenige was, die daarvan melding maakte. Toch bleek hij 

 in dit geval juist gezien te hebben. Dat de zwakke verbinding 

 tusschen het ceratobranchiale III en de hypobranchiaalplaat hem 

 ontging, ligt voor de hand. 



Het verschil in lengte tusschen de spicula II en III is eveneens 

 juist, doch zoo kort als het spiculum II door hem beschreven 

 en afgebeeld wordt — „short and stunted" — ■ is het zeker niet ; 

 waar het bij mijn methode in zijn geheel niet dan uiterst moeilijk 

 zichtbaar is, schiet de zijne zeker tekort. 



Naar hetgeen we reeds bij andere species over de pars reuniens 

 gezien hebben, verwachten we over haar niets anders te hooren dan 

 dat zij is: „a dense mass of whitish fibrous tissue . . . and serves to 

 bind the ceratohyals together" (1898, bl. 6). Tijdens de metamor- 

 phose nochtans verandert ze ook bij hem gedeeltelijk in kraakbeen, 

 zooals uit zijn beschrijving is op te maken. Doch volgens hem moet 

 zij nu eenmaal — dat spreekt van zelf — spoorloos verdwijnen. Bij 

 een stadium, iets jonger dan dat van mijn figuur 22>, zegt hij nl. 

 „Examined from the ventral surface, the two ceratohyals are seen 

 to meet in the median line and to be overlapped(ven- 

 trally)by the tapering anterior end of the larger 

 copula"* (i. e. de copula II).... „The pars reuniens itself is less 

 conspicuous then before". En in een volgend stadium : „The pars 

 reuniens has entirely disappeared, and the two ceratohyals can, in 

 a dorsal view, be seen in the median line. In stage 3 this was only 

 visible ventrally" (1898, bl. 8). Bij Rana hebben we gezien, dat het 

 gedeelte der pars reuniens, hetwelk ook tijdens de metamorphose 

 de hyalia met de copula II bleef verbinden, langzamerhand de struc- 

 tuur aannam van het overige kraakbeen. In het ^/j'/^j-stadium 

 van fig. 28 is het overeenkomstige deel iets blauwer gekleurd dan 

 vroeger en zal zich dus vermoedelijk op dezelfde wijze gedragen. 



