200 



nog meer caudaal. Ook onder de chorda groeien de overstaande bogen 

 naar elkaar toe en vormen dan een gesloten ring, ovaal van vorm. 



Voor het bestaan van dubbele haemaalbogen zijn dus de bewijzen, 

 af te leiden uit de kraakbeenige ontwikkeling, niet zeer sterk. 



Bij de verbeening verdwijnen de opstaande stukken der bogen 

 het eerst ; het dak en de processus articulares zijn dan nog sterk 

 kraakbeenig (fig. 32 ; de laatste komen in werkelijkheid veel 

 scherper uit dan in de figuur). De processus spinosi verdwijnen 

 eerst na de metamorphose, terwijl aan de geledingen tusschen de 

 verbeende processus het geheele leven door kraakbeen bestaat, al is 

 het ook in geringe mate en met een eenigszins ander karakter. 

 Van de haemaalbogen, na afloop der metamorphose, heb ik geen 

 praeparaat vervaardigd, zoodat ik over het lot van hun processus 

 spinosi in het duister verkeer ; ze zullen echter wel verdwijnen 

 evenals die van de neuraalbogen. Het laterale en dorsale gedeelte 

 van het haemaalkanaal verdwijnt reeds tijdens de metamorphose. 



ATLANTO-OCCIPITAALVERBINDING. 



Nadat de chorda tusschen de occipitaalbogen beiderzijds van 

 kraakbeen bevrijd is, vereenigen zich de basaalplaathelften door 

 de commissura hypochordalis. Vóór dat deze echter tot stand 

 komt, is er aan den voorkant van de benedenhelft van den eersten 

 wervelboog kraakbeen ontstaan, in vorm veel op een boog ge- 

 lijkend. Hoewel kraakbeenig met den wervelboog samenhangend, 

 is het er toch scherp van gescheiden — in fig. 29 niet geteekend. 

 Het eerste optreden van dit kraakbeen heb ik niet waargenomen ; 

 dit moet geschieden bij larven kleiner dan 16 mM. — welke mij 

 ontbreken, zooals we vroeger reeds gezegd hebben — daar het bij 

 deze reeds sterk ontwikkeld is. Kan Goette misschien dit kraak- 

 been voor den voorste van den dubbelen boog hebben aangezien, door 

 hem bij Salamandra waargenomen.''... „nachdem G o e 1 1 e bereits 

 die Bemerkung gemacht hatte, dass der Bogen des ersten Wirbels 

 von Salamandra sich aus zwei Knorpelspangen zusammensetzte" 

 (Schauinsland, 1905, bl. 500). In elk geval ontstaat daaruit 

 de gewrichtskom voor den condylus occipitalis. Wegens de gelijkenis 

 met den wervelboog kan men er misschien de bevestiging in zien, 

 dat: „die beiden lateralen Gelenke nach Peter (1894) Bogen- 

 gelenken der Wirbelsaule entsprechen" (Gaupp, 1905, bl. 692). 



