201 



Bij larven van i6 mM. staan beide vooraan reeds over de chorda 

 heen met elkaar in kraakbeenige verbinding en onder deze com- 

 missura ontstaat bij oudere stadiën — larven van 17 mM. — het 

 kraakbeen in de chorda. In toto-praeparaten kan ik geen grens 

 waarnemen, wijl de cellen van het verbindend kraakbeen geleide- 

 lijk schijnen over te gaan in dat van de chorda. Doorsneden van 

 een overeenkomstig stadium bezit ik niet. Bij een larve van 20 mM. 

 van Molge vidgaris zijn ze echter door de chordascheede scherp 

 van elkaar gescheiden. Dit chordakraakbeen zet zich verder caudaal- 

 waarts voort door den geheelen eersten wervel en rostraalwaarts 

 tot boven de commissura hypochordalis en wel van boven naar 

 beneden, het snelst latero-mediaal, zoodat de chorda in het midden 

 het langst als een verticale band bestaan blijft, die beneden 

 het laatst in kraakbeen overgaat. Het kraakbeen in de chorda 

 ontstaat derhalve het eerst tegenover de condyli occipitales. Dit 

 is ook het geval bij Necttirus, waar een dergelijke scherpe af- 

 scheiding tusschen het voor de vorming van de gewrichtskom 

 bestemde kraakbeen en dat van den eersten wervelboog niet 

 voorkomt, maar waar de basis van dezen boog langs de chorda een 

 eindweegs naar voren doorloopt (fig. 3). Bij de jongste (.?) larve van 

 25 mM. is de chorda reeds in kraakbeen veranderd, zoo ver als 

 de occipitaalbogen naar voren reiken, terwijl naar achter, tot tegen- 

 over de eerste wervelbogen, nog slechts een paar kraakbeencellen 

 aan den omtrek zichtbaar zijn; bij de oudste (.') larve van 25 mM. is 

 de chorda zoo goed als geheel kraakbeenig tot bij de grens van 

 den eersten en tweeden wervel. Of het besproken kraakbeenbandje 

 boven de chorda iets te maken heeft met dat, waaruit volgens 

 Gaupp het definitieve tuberculum interglenoidale ontstaat, laat 

 ik onbeslist. Het voorste gedeelte van het chordakraakbeen, „die 

 erste Grundlage des Tuberculum interglenoidale" verdwijnt later; 

 „das definitieve Tuberculum bildet sich nur um sie herum .... 

 Anfangs knorpelig, verknöchert es spater" (1905, bl. 692). 



Over de beteekenis van den eersten wervel, den zgn. atlas, wil 

 ik hier niet verder spreken ; voor Molge zou ik echter zoo maar 

 niet de uitspraak van Peter durven onderschrijven: „Makro- 

 skopisch* besitzt der Atlas der Amphibien alle Attribute eines 

 echten Wirbels und keine Zeichen einer Ver wachsu ng" * 

 (1895, bl. 572)- Tusschen occipitaal- en eersten wervelboog vind 

 ik geen ganglion, wel een intersegmentaal bloedvat. 



