204 



RIBBE. 



Bij een der minst ver ontwikkelde van de vier larven van Necturus 

 van 25 mM. zien we in den romp ter halver hoogte van het wervel- 

 lichaam en onder de inplanting der neuraalbogen, een zelfstandige 

 kraakbeenkern optreden, die bij de twee oudere uitgegroeid is tot een 

 naar boven concaaf staafje, dat lateraalwaarts, ongeveer loodrecht op 

 het wervellichaam gericht is. Bij deze larven vinden we bovendien een 

 tweede zelfstandige kern, hooger op tegen de bogen gelegen, doch 

 duidelijk ervan gescheiden. In het voorste gedeelte van den romp 

 is deze kern langs den boog met het staafje beneden vereenigd 

 tot den „Rippentrager" van Göppert (zie bv. Schauinsland, 

 ïQOS) fig' 288; Göppert, 1896, bl. 400). Al moge nu ook bij 

 de larve van 43 mM. van Göppert „die Unterbrechung der 

 Kontinuitat" — door been of ander niet-kraakbeenig weefsel — als 

 „sekundar zu betrachten" zijn (bl. 401), uit de ontogenese blijkt 

 toch, dat het dorsale gedeelte van den „Rippentrager" niet 

 ontstaat als een eigenlijke uitwas van het basale gedeelte. Boven 

 dit basale gedeelte, het concave staafje, ziet men duidelijk den 

 loop der arteria vertebralis. De onafhankelijke dorsale kraakbeenkern 

 heeft Göppert niet waargenomen, wel daarentegen dat, terwijl 

 neuraalboog en basaalstomp (het ventrale, min of meer horizontale 

 kraakbeenstaafje van den „Rippentrager") reeds kraakbeenig waren, 

 de dorsale spang nog bestond uit weefsel, dat om verschillende 

 redenen „wohl als vorknorpelig zu bezeichnen ist" (bl. 404). Hieruit 

 zou volgen „dass der dorsale Rippentragerteil ontogenetisch 

 jünger ist als der eigentliche Basalstumpf und beweist auch sein 

 geringeres phylogenetisches Alter". Deze stelling lijkt mij 

 echter zeer bedenkelijk. Nemen we maar als voorbeeld de cerato- 

 branchialia der Urodela en Anura. Deze worden kraakbeenig het 

 een na het ander, het hyale het eerst. Moeten we nu aan- 

 nemen, dat er Urodela of Anura bestaan hebben met geen anderen 

 kieuwboog dan het hyale,? En dit is nog niet de vreemdste conclusie, 

 waartoe men met behulp dier stelling geraken kan. 



Bij een larve van 25 mM. ziet men, hoe zich bij den tweeden 

 staartwervel, aan de benedenzijde van den basaalstomp, een klein 

 staafje bevindt, in vorm en richting overeenstemmend met een 

 grooter, den haemaalboog van den volgenden wervel, dat eveneens 

 ontspringt aan den ventralen kant van den basaalstomp, maar 



