205 



niet met zijn overbuur vereenigd is. Bij den vierden staartwervel 

 hebben de haemaalbogen zich tot een ring verbonden, welke ook 

 reeds een tamelijk langen processus spinosus draagt ; een basaalstomp 

 kan ik hier niet meer onderscheiden. Dit stemt derhalve zeer sfoed 

 overeen met Göppert's waarnemingen. Minder nauwkeurig uit- 

 gedrukt dunkt het mij echter, wanneer Schauinsland in zijn 

 samenvatting van Göppert's onderzoek over den basaalstomp zegt: 

 „Verfolgt man sein Verhalten gegen den Schwanz hin, so sieht 

 man, dass er sich mit dem andersseitigen zu dem um den Kaudal- 

 kanal geschlossenen unteren Bogen (Hamalbogen) vereinigt" (bl. 509). 



De ribbe wordt distaal kraakbeenig, in de snijlijn van het horizon- 

 tale en transversale myoseptum (fig. 31), splitst zich al heel spoedig 

 in een krachtiger ventrale en een zwakker dorsale spang. In mijn 

 praeparaten heeft zich echter nog geen enkele met den „Rippen- 

 trager" verbonden, maar alle zijn er door een vrij aanzienlijke 

 ruimte van gescheiden — zij hangen wel door niet-kraakbeenig, 

 groen getint weefsel (Vorknorpel ?) samen. Ook lateraal (terminaal) 

 is er reeds een in twee takken gesplitst. 



Bij Molge vinden we — bv. bij larven van Molge vulgaris van 

 17 mM. — twee van elkaar onafhankelijke kraakbeenkernen tegen 

 den neuraalboog gelegen, welke later met elkaar tot één staaf 

 vergroeien. Volgens Knickmeyer (1891, bl. 15) ontstaan ze ook 

 onafhankelijk van de bogen zelf. Dit kan ik in mijn praeparaten, 

 ook gehalveerde, niet waarnemen, wijl daarvoor doorsneden noodig 

 zijn of wellicht nog beter dwarsschijfjes; maar haar onafhankelijk- 

 heid van de bogen blijkt toch bij de verbeening. Als nl. in de bogen 

 geen kraakbeen meer aanwezig is, vertoont zich de „dem oberen 

 Bogen angelehnte Knorpelleiste, die an ihren Enden — am unteren 

 starker als am oberen — knopfartig verdickt ist" (Knickmeyer, 

 1891, bl. 14) nog onaangetast, in volle sterkte; vóór dien tijd 

 kan men in gunstige gevallen heenzien tusschen den boog door en 

 het tusschen de knopvormig verdikte uiteinden gelegen gedeelte. 

 Hier en daar ziet men van den grooteren ondersten knop nog een 

 klein spangetje zich medio-ventraal voortzetten tot tegenover het 

 midden van het wervellichaam. Zonder twijfel is dit gelijk aan 

 het overeenkomstige mediale gedeelte van den basaalstomp van 

 Necturus. Dat de dorsale spang van den ribdrager bij beide species 

 homoloog is, blijkt uit de ontwikkeling en de ligging. 



De ribbe ontstaat bij Molge eveneens distaal in het horizontale 



