208 



Het eerst ontstaat de basis van den eersten wervelboog — larven 

 van Rana fusca van 1 5 mM. — als een klein plaatje in den vorm van 

 een rechthoekigen driehoek, welks scherpe basisboek zich tusschen 

 de chorda en de van deze afwijkende basis van den occipitaalboog, in 

 de incisura occipitalis (Gaupp, 1893, bl. 91) inschuift. In geen enkel 

 stadium is de voorzijde kraakbeenig vergroeid met den achterrand 

 van die basis, zoodat ik Gaupp's waarneming hieromtrent (1893, 

 bl. 92) volkomen bevestigen kan. De basis van den occipitaalboog, 

 zooals we vroeger (bl. 116) reeds opmerkten, blijft eenigen tijd als 

 zoodanig bestaan, voordat het opstijgend gedeelte kraakbeenig 

 wordt. Dit gebeurt tegelijk met de ontwikkeling van een paar 

 andere bogen, waarvan de basis inmiddels boven lateraal tegen de 

 chorda kraakbeenig ontstaan is. De inplanting van de basis der 

 bogen is in fig. 34 voldoende herkenbaar. Aanvankelijk veel smaller 

 dan die van den eersten boog, verbreeden zij zich later zoowel 

 rostraal als caudaal, zoodat het verschil steeds meer vereffend 

 wordt (fig. l'i^ of 36), maar toch nooit verdwijnt. 



Wegens de grootere breedte van het metencephalon moeten de 

 voorste bogen en vooral de eerste, meer lateraalwaarts uitwijken 

 om de bovenzijde van het ruggemerg te bereiken. De eerste is 

 hierin dan ook bij de overige ten achter. De bogen beginnen reeds 

 over het ruggemerg heen naar elkaar toe te groeien, als de tiende 

 pas kraakbeenig aangelegd wordt. Evenals bij Molge groeien ze 

 ook hier medio-caudaalwaarts, om zich met die van de andere 

 zijde te vereenigen (fig. 33), hetgeen echter, merkwaardig ge- 

 noeg, bij de caudale bogen, van den negenden af naar voren, 

 spoediger geschiedt dan bij de voorste. De verklaring zal wel te 

 vinden zijn in het vroegtijdig gebruik der achterextremiteiten, 

 waardoor aan het laatste gedeelte van de wervelkolom hoogere 

 eischen van stevigheid gesteld worden. 



Van een zelfstandig ontstaan van sluitstukken tusschen twee 

 overstaande bogen, zooals Schwegmann meent waar te nemen 

 (1884, bl. 645), is geen sprake; moeilijk „zu entscheiden" is dit 

 volstrekt niet. 



Ook de processus articulares worden op dezelfde wijze als bij 

 Molge van voor naar achter gevormd, nog vóór de vergroeiing in 

 de mediaan (fig. 'i^'^. Aan den eersten boog ontbreken natuurlijk 

 processus anteriores (fig. 34). Tusschen den negenden en tienden 

 boog, waar zij volgens Schwegmann (bl. 654) soms voorkomen, 



