2l6 



hypochordalis de epichordalis overtreft. Achter de laatste wordt 

 de verticale breedte van de eerste veel aanzienlijker, zoodat, als 

 beide tot elkaar genaderd zijn, het epichordale gedeelte in een 

 uitholling rust van het hypochordale en de dorsale randen ge- 

 leidelijk in elkaar overgaan. 



ATLANTO-OCCIPITAALVERBINDING. 



Dat de bases der bogen door een zeer dun bandje kraakbeen 

 onder en boven de chorda verbonden worden, is voor den eersten 

 wervel (fig. 34 en 38) reeds met de gewone duidelijkheid door 

 Gaupp beschreven, alsook de vorming van het tuberculum inter- 

 glenoidale (1893, bl, 51, 91 en vlg.). De chorda, die binnen den 

 eersten wervel haar volumen behoudt, wordt bij het uittreden door 

 het hier dikker wordend kraakbeen saamgedrukt, doch verbreedt 

 zich weer een weinig bij het binnentreden in den schedel — in fig. 38 

 is dit een weinig overdreven. Tusschen de bogen zelf verdwijnt het 

 kraakbeen om de chorda weer, doch vooraan neemt het steeds 

 toe en verdringt de chorda meer en meer, nu eens van beide 

 zijden tegelijk, zoodat een beeld ontstaat als bij de andere wervels, 

 dan weer ventraalwaarts. Voor andere variaties, welke zich hierbij 

 voordoen, verwijs ik naar Gaupp. 



De beide condyli occipitales ontwikkelen zich reeds zeer vroeg 

 aan het min of meer horizontale gedeelte van occipitaal- en eerste 

 wervelbogen. Door uitgroeiing en verdikking van het kraakbeen 

 ontstaat aan den occipitaalboog een gewrichtskop, aan den eersten 

 wervelboog een gewrichtskom, welke zich voortdurend meer van 

 de bogen afscheiden (fig. 38) en kraakbeenig blijven, als in de 

 bogen alle kraakbeen verdwijnt {fig. 39). Met het wervellichaam 

 als zoodanig hebben zij niets uit te staan ; zij vormen een gewricht 

 aan de bogen. 



Uit deze vormingswijze van den eersten wervel, voor zoover 

 het de kraakbeenige ontwikkeling betreft, blijkt wel voldoende, 

 dat er geen aanleiding bestaat hem als uit twee wervels opge- 

 bouwd te beschouwen. Het verschil met de andere wervels wordt 

 genoegzaam uit zijn ligging en functie verklaard. Dat de commis- 

 sura epichordalis en het kraakbeen, dat de chorda vooraan in den 

 eersten wervel verdringt — het tuberculum interglenoidale — een 

 differentiatie is van intervertebraal weefsel, m. a. w. dat beide inter- 



