219 



beenig aangelegd en vergroeien met de copula tot een kraakbeenig 

 geheel. Daarna worden ze afgesnoerd van de copula en gesplitst 

 in hypo- en ceratohyalia, hypo- en ceratobranchialia. Langer nog 

 dan de hypobranchialia II blijven de hypobranchialia I met de 

 copula verbonden, doch deze snoeren zich bij Molge en zeer waar- 

 schijnlijk ook bij Siredon toch nog af vóór het begin der meta- 

 morphose. Bij Necturus raken deze laatste reeds zeer vroeg los 

 van de copula. BI. 88, 93. 



19. De copula wordt bij Molge opgebouwd uit twee zelfstandige 

 kernen. Zij valt niet uiteen in een boven- en een benedengedeelte 

 en er kan derhalve ook geen sprake zijn van een dorsaal basi- 

 branchiale II en een ventraal basibranchiale I. BI. 88, 98. 



20. De copulasteel wordt bij Necturus zelfstandig kraakbeenig 

 aangelegd en kan ook bij Molge niet als een integreerend deel 

 der copula beschouwd worden. Niet alleen bij Molge cristata en 

 Siredon, ook bij Molge vulgaris is zijn uiteinde soms driehoekig ver- 

 breed. Door een dun plaatje is hij verbonden met de hypobranchialia I 

 en bijna altijd ook met de copula, zoolang deze hypobranchialia 

 met de copula verbonden zijn. BI. 90, 93, 100. 



21. De metamorphose begint bij Molge vulgaris met de degeneratie 

 van het kraakbeen in de ceratobranchialia II en III. BI. 94, iio. 



22. Noch bij Molge vtclgaris, noch bij Molge cristata blijft in 

 den volwassen toestand iets over van den copulasteel. BI. 95, iii. 



23. Bij Molge cristata vergroeit het cornu branchiale II met een 

 uitwas — het vroegere kopje — van het ronde gedeelte van het 

 cornu branchiale I. BI. 95, 1 10. 



24. De cartilago arcualis („Bugel knor pel") ontstaat niet uit 

 drie, maar uit twee zelfstandige kraakbeenkernen, ter weerszijde 

 van de copula, welke uitgroeien tot bijna vertikale stangetjes en 

 zich over de copula heen met elkaar vereenigen. BI. 95, 107. 



25. Af en toe komen bij beide species van Molge in volwassen 

 toestand overgebleven stukjes voor van de hypohyalia. BI. 109. 



ANURA. 



26. De chordapunt wordt bij Rafia esculenta veel spoediger ver- 

 drongen dan bij Rana fusca. BI. 113. 



27. Ook bij Rana kunnen aan de basaalplaat drie deelen onder- 

 scheiden worden: nl. de trabekelplaat ; het op deze volgend kraakbeen, 



