233 



Fig. 17. Molge vulgaris, dezelfde als vorige. Hyobranchiaalskelet, 

 van beneden gezien. Vergr. 24. 



Fig. 18. Siredon pisciformis, 50 mM. Hyobranchiaalskelet, van 

 boven gezien. — Het ventrale plaatje van den copula- 

 steel is om dezelfde reden weggelaten als bij Molge; 

 het eigenaardige kraakbeen voor aan de copula tusschen 

 deze en de hypohyalia is eveneens weggelaten ; de cerato- 

 hyalia zijn een weinig mediaalwaarts omgeslagen; de 

 hypobranchialia I zijn alleen nog vooraan dorsaal met 

 de copula kraakbeenig verbonden, de hypobranchialia II 

 zeker niet meer kraakbeenig. De commissurae terminales 

 zijn alle van elkaar gescheiden ; die van het linker cerato- 

 branchiale II omsluit een bloedvat. Vergr. 5. — Tot mijn 

 spijt is bij vergissing de vergrooting zoo klein genomen ; 

 toch is de overeenkomst met Molge duidelijk genoeg, 

 zie fig. 16. 



Fig. 19. Molge vulgaris, eenjarig, niet geslachtsrijp dier van 61 mM. 

 Hyobranchiaalskelet, van boven gezien. Zoo ver als de 

 deelen in de figuur gestippeld zijn, is er verbeening op- 

 getreden, maar toch zijn ze nog rijk aan blauw gekleurde 

 balkjes van hyaline intercellulaire stof. Vergr. 10. 



Fig. 20. Necturus maculatus^ 20 mM., achterpooten i mM. ; voor- 

 pooten 2 mM., waarvan twee teenen reeds een duidelijk 

 kraakbeenige as hebben. Hyobranchiaalskelet, van boven 

 gezien. Alle deelen zijn kraakbeenig verbonden, behalve 

 de distale einden der ceratobranchialia en het rostrale 

 van den copulasteel ; het kraakbeen der ceratobranchialia 

 is echter sterker ontwikkeld dan dat, waardoor ze rostraal 

 samenhangen. Van de hypohyalia is het jongere kraakbeen 

 in de figuur voldoende herkenbaar ; zoo ook dat op de grens 

 tusschen het hypo- en het ceratobranchiale I. Vergr. 24. 



Fig. 21. Necturus maculatus, 25 mM., de grootste larve, die ik 

 bezat; voorpooten 4,5 mM., achterpooten 2,5 mM., beide 

 met duidelijk gescheiden phalanges in de teenen. Hyo- 

 branchiaalskelet, van boven gezien. De commissurae ter- 

 minales gestippeld, wijl ze niet kraakbeenig zijn; de 

 copulasteel schuift onder de hypobranchialia I, doch is 

 er niet kraakbeenig mede verbonden. Vergr. 15. 



