75 



pigmenta. Kasnije nestaje tamnih pigmenata i na njihovo mjesto dolazi 

 žuti do mrko-žuti pigmenat, koji se vremenom isto tako reducira. Crvene 

 hromatofore istraju gotovo stalno u srednjoj ekspanziji i izgube mnogo u 

 živosti boja. 



One postaju kod Palaemona više rđasto-crvene. Njegove bijele 

 hromatofore nalaze se gotovo stalno u kontrakcionom stanju; samo pri 

 velikoj intenzivnosti svjetlosti prelaze u srednju fazu ekspanzije. 



Podloga, koja svjetlost reflektuje izazove pod inače jednakim prili- 

 kama trajnu svjetlu obojenost životinja (Palaemon, Palaemonetes, Gela- 

 simus). Modra boja ne može se nigdje vidjeti kod Palaemona ; mjesto ove 

 ističe se žuta. Crvene i bijele hromatofore u Palaemona i Palaemonetesa 

 nalaze se prema stupnju intenzivnosti svjetlosti u većoj ili manjoj eks- 

 panziji. 



Podloga, koja svjetlost resorbuje i reflektuje, kombinovana sa kon- 

 stantnom tamom, prouzrokuje prolazno tamnu obojenost životinja (Gela- 

 simus, Potamobius, Palaemon, Palaemonetes). Pri trajnom držanju u tom 

 milieu-u poblijede sve, izuzevši Palaemonetesa, koji nije dosta dugo držan 

 u tami. Hromatofore nalaze se tad u ekspanziji i jako su redukovane i 

 izgubile su mnogo u živosti. One su postale vrlo male i nemaju oko sebe 

 nikakvog pigmenta ili samo nejasni modri ili žuti. Bijele hromatofore kon- 

 trahovane su kod Palaemona, kod Astacusa 3u ekspandirane i nalaze 

 se u velikom broju. 



7. Oslijepljenje prouzrokuje isprva tamnu obojenost, zatim potpuno 

 bljedilo životinja (Gelasimus, Potamobius, Palaemon) bez obzira, da li su 

 držane na resorbujućoj ili reflektujućoj podlozi, na svjetlosti ili u tami. 

 Obojene hromatofore raspadnu se polako i nestaju, dok se bijele hroma- 

 tofore kontrahuju u tmini, a na svjetlosti prema jačini svjetlosnog podra- 

 žaja reaguju. 



8. Ako se normalne životinje od Potamobiusa, koje su u tmini po- 

 stale tamno obojene, prenese na svjetlost, tad postaju poslije nekog vre- 

 mena malo jasnije. Kad odbace ovu tamno obojenu kožu, ne dobiju nor- 

 malnu obojenost, nego izgledaju slične onima, koje su i dalje držane u 

 tmini, samo su modrikaste. I dalje skidanje kože ne proizvodi na svjet- 

 losti normalnu obojenost kod riječnog raka; u istom stadiju ostaje živo- 

 tinja konstantno poblijedjela i modrikasta. 



9. Od dvaju bojnih varieteta od Palaemonetes varians Leach tamnije 

 životinje više biraju u opće tamnu, u eksperimentu mrku podlogu a jas- 

 niji i sivobijeli ekzemplari postadoše jasniji, ili u eksperimentu biraju ze- 

 lenu podlogu. Uzrok ovom pojavu kao da leži u različnim stupnjevima 

 intenzivnosti svjetlosti, na koje su se stanice vida (Sehzellen) kod oba 

 bojna varieteta u toku vremena tako privikle, da na njih sad druga nepri- 

 lagođena svjetlost neprijatno utječe i zato životinje bježe sa mjesta, koja 

 njihove stanice vida jako irituju. 



Iz svih eksperimenata Megušarevih izlazi dalje da: 

 1. svjetlost direktno utječe na stvaranje i redukciju pigmenta deka- 

 podnih rakova i hromatofora, zato je neko osvjetljenje potrebno za odr- 

 žanje boja; 



