164 [22] 



ganskih otrova podnese organizam tolike količine otrova, od 

 kojih bi inače uginuo. 



Imunost se postizava ili time što leukociti škodljive objekte 

 aktivno odstrane i time sačuvaju normalni tok životnog procesa 

 te održanje organizma kao biologijski sistem ili je regulacija u 

 tome, što toksini, štetni za organizam izazovu svojom pojavom 

 stvaranje antitoksina, koji štetnost toksina parališu. Ovo stva- 

 ranje antitoksina omogućuje se i time, da se krvni serum kakvog 

 drugog aktivno-imunog organizma injicira. Antitoksine ne može 

 organizam uvijek u onoj proporciji stvoriti, u kojoj se toksini 

 nalaze, nego se to olakšava i time, što se toksini isprva u ma- 

 njoj količini injiciraju, tako da organizam može da stvori ekvi- 

 valentnu količinu antitoksima a poslije prvog stvaranja ide lakše 

 ostalo. Osobina stvaranja antitoksina pokazuje kao i prije spo- 

 menuti pokusi sa blastomerama, granice organske regulacije; u 

 ovom slučaju endogene a u onom formativne regulacije. 



Energetične su regulacije ove : količinu C0. 2 krvi reguliše 

 pritisak krvi ili intenzivnost disaćih kretnja; okolna temperatura 

 reguliše svojim utjecajem na cirkulaciju u koži toplotu tijela. 



Transpiraciju biljaka reguliše vlaga zraka. 



U zaštitu od plasmolize u vrlo koncentrovanim rastopi- 

 nama produkuju gljive više osmotski djelujućih substanca i time 

 turgor regulišu ; kod bakterija se pak pri promjeni medija stavlja 

 jednostavno u ravnotežu probojnost površina sa medijem. 



U endogenu regulaciju idu i svi pojavi korelacije dijelova 

 u organizmu. Korelacija prestavlja stalan odnos između pojava, 

 koji uvjetuju sjedinjenje jedne grupe tih pojava u jedinstvo. 



Korelacija osniva se na fiziologijskim, kemijskim odnosima 

 i na nervnom sistemu. 



Nervni sistem spaja sve dijelove u organizmu sa central- 

 nim organom, dovodi i odvodi draži; nadražaje, koji dolaze od 

 periferije pretvara u pokrete, koji idu iz centra prema periferiji. 

 Nervi sistem mnogo puta reguliše i formativne pojave; tako na 

 primjer, ako se kod raka uništi osim oka još i očni ganglij, re- 

 generiše na mjesto oka antena (heteromorfoza). 



Već se odavna zna, da kod nekih kičmenjaka postoji bliska 

 veza između egzistencije spolnih žlijezda i sekundarnih seksu- 

 alnih karaktera. Ovariji se mogu ukloniti ili umjetno ili bolešću 

 ili abnormalnim razvojem. 



