90 
Urtica dioeca L. (Hisp. Ortiga mayor). 
In Hispania boreali et centrali frequens! Meridiem versus, 
ut videtur, rarescit. 
Parietaria diffusa Mert. & Koch (Hisp. Pelosilla). 
In muris rupiumque fissuris per totam Hispaniam passim, et 
/ a variis autoribus variis nominibus (P. judaica, P. offfci- 
nalis, P. erecta) designata.  Staturà, foliorum formà (ab 
orbiculari-ovata ad Jlanceolatam) etc. maxime variabilis 
stirps, et nonnullae ejus forme excentrice P. erecte M. & K. 
haud dissimiles, sed hec species, Europe boreali-orien- 
talis civis, in Hispania certe non occurrit. 
P. mauritanica DR., species, ique ac prior, ut videtur, polymorpha. 
Precipue duas formas insignes notavi, ulteriori observationi 
dignas: : 
» B, latifolia Lge., caule simpliciusculo, foliis late rhombeo-ovatis, 
abrupte acuminatis, lamina basin Versus in petiolum subcon- 
tracta, cymis (junioribus) glomerato-congestis (nec elongatis, 
pedunculatis). 
In Hispania (circa Gades?) Cabrera-in hb. Agardh! Cacillas 
(Cacella?) Lusitanie (hb. Schousb.)! 
» y. minor Lge., multicaulis, gracilis, caulibus 3-5-pollicaribus; 
folis quam in typo 2-4-plo minoribus, cymis laxiusculis, 
breviter pedunculatis. 
Jarayseco Extremadura: (hb. Schousb.)! 
Obs.  Varietates supra commemorate hinc (8) ad P. dffusam, 
hinc (y) ad P. lusitanicam accedunt, sed notis optimis distincte, 
et nisi forte specifice distinguendz, cum P. mauritanica certe 
associari debent. A P. diffusa enim recedunt caule glabrius- 
culo, foliis trinerviis (nec triplinerviis), longius acuminatis, 
papyraceis, caryopsi castaneo (nec nigro); a P. lusitanica foliis 
acuminatis, pilosis, bracteis latioribus, cymis multifloris, 
perigonio 5$ deflorato accrescente etc. abunde distinguuntur. 
P. lusitanica L. 
Trujillo et Navalmoral Extremadura (hb. Schousb.)! 
